મહાએકાદશી

Posted on Updated on


અષાઢ મહિનામાં શુક્લ પક્ષમાં આવતા અગિયારમાં દિવસને અષાઢી એકાદશી તરીકે વિશ્વભરનાં હિન્દુઓ ઉજવે છે, માને છે. આ દિવસને અષાઢી એકાદશી ઉપરાંત શયની ,દેવ શયની(ભગવાન આજથી ચાર મહિના શેષનાગની શૈયાપર આરામ કરશે, માટે ચાતુર માસનો પણ પ્રારંભ), અષાઢી, તુલી, હરિશયની, દેવપોઢી, અને મહા એકાદશી વગેરે નામોથી પણ ઓળખવામાં આવે છે.

એકાદશી નાં દિવસે ભગવાન વિષ્ણુ અને લક્ષ્મીજીને પૂજવામાં આવે છે.
એક લોક વાયકા અનુસાર બ્રહ્માજીએ નારદમુનીને કીધેલી વાત અનુસાર એક સમયે રાજા માનદાતાનાં રાજ્યમાં સતત ત્રણ વર્ષ સુધી દુકાળ પડ્યો. રાજાને કશું સુજ્યું નહીં. ત્યારે તેમના ગુરૂએ તેમને ભગવાન વિષ્ણુની મહાએકાદશીનું વ્રત તથા પૂજાકરવાનું જણાવ્યું. ભગવાનને પ્રાર્થના દ્વારે પોતાના રાજ્યમાં વરસાદ પડે તેવી કામના કરવા કહ્યું. અને એમ એકાદશી કર્યા પછી રાજાનાં રાજ્યમાં ચાર મહિના વરસાદ પડ્યો અને રાજ્યનો દુકાળ મટ્યો.

આજથી ચાર મહિના ચાર્તુરમાસનો પણ પ્રારંભ થાય છે. પહેલાનાં સમયમાં આ ચાર માસ દરમ્યાન પ્રવાસ ન કરતા. જે જગ્યાએ માણસ હોય ત્યાં જ રહે. અને પ્રભુ ભજનમાં શાંતિથી સમય પસાર કરે. ચાર માસનાં અંતે કાર્તિકી એકાદશીએ રૂતુ પલટો થતાં ફરી સ્થળાંતર અને પ્રવાસ ઉપર લોકો નિકળતા.
અષાઢી એકાદશી નું વૈષ્ણવોમાં ખૂબ ગુણગાન છે. ભારતનાં મહારાષ્ર્ટ રાજ્યનાં પશ્ચિમમાં સોલાપુર ડીસ્ર્ટીક્ટમાં આવેલું પંઢરપૂર નામનું દેવસ્થાન સમસ્ત વૈષ્ણવોમાં ખૂબ મહત્વનું સ્થાન ધરાવે છે.

અહીં “વિઠ્ઠલ” નામે શ્રી વિષ્ણુ ભગવાન દેવી રૂકમણી સહિત બીરાજે છે. ચંદ્રભાગા નદીને કિનારે આ દેવસ્થાન આવેલું છે. મહારાષ્ર્ટભરનાં સંતો મહંતો ની પાલખીઓ લઈને ભક્તો આજનાં દિવસે અહીં મોટી સંખ્યામાં અહીં આવે છે. આ “યાત્રા કરતા ભક્તોને” મરાઠીમાં “વારકરી” કહેવામાં આવે છે અને આ “યાત્રા” એ “એકાદશી વારી” તરીકે પ્રખ્યાત છે. યાત્રા દરમ્યાન સંત તુકારામ અને સંત જ્ઞાનેશ્વરનાં અભંગોનું વધારે ગાન કરવામાં આવે છે. લોખો લોકો પગપાળા પણ આ યાત્રાએ નીકળ્યા હોય છે.
પંઢરપુરમાં ભગવાનને કેમ પૂજવામાં આવે છે તેની પાછળ પણ એક રસપ્રદ વાત છે. ભગવાન વિઠ્ઠલ ભક્તવત્સલ છે. એમને પણ એમનાં ભક્તોને મળવાનું મન થતું/થાય છે. માટે એ મળવા પણ જતા/જાય છે. તો પંઢરપૂરમાં એમના એક ભક્ત રહેતા. નામ એમનું પુંડલીક. એક દિવસ ભગવાન પુંડલીકને મળવા આવે છે. એ સમયે ભક્ત પુંડલીક પોતાના માતા પિતાની સેવા કરતા હોય છે. માટે દ્વાર પર આવેલા ને માટે એક ઈંટ સરકાવીને (મરાઠીમાં ઈંટને વીંટ કહે) ત્યાં જ ઉભા રહેવાનું કહ્યું. અને ભગવાન ભક્તને કાજે એની રાહમાં ત્યાં જ રહી ગયા. એ પછી કહે છે કે અઠ્ઠ્યાવીસ(૨૮) યુગો બાદ પણ ભક્તવત્સલ વિઠ્ઠલ ત્યાં જ ઉભા છે. એનાં પરથી જ પ્રચલીત વાત છે “યુગે અઠ્ઠાવીસ(૨૮ ) વીંટેવરી ઉભા”.

આમ પંઢરપુરનાં પ્રવેશદ્વાર પાસે ભીમાનદી જેને ચંદ્રભાગા નદી(આકારનાં કારણે) પણ કહેવાય છે તેનાં ઘાટ પર ભક્ત પુંડલીકનું મંદિર પણ આવેલું છે.
વિઠ્ઠલ ભગવાનને “વિઠ્ઠોબા”નાં “હુલામણા” નામથી પણ સંબોધવામાં આવે છે. અને પંઢરપૂરને પંઢરી, અને પંઢરીપૂરમનાં નામે પણ ઓળખવામાં આવે છે.
આ ભક્ત અને ભગવાનની વાત પરથી મને વિચાર આવે છે કે..જો સાચી ભક્તિ હોય તો ભગવાન પોતે ભક્તનાં દ્વારે પધારે છે. અને બીજું કે ભક્ત પુંડલીક જો સેવા આવી નિષ્ડાથી કરતા હશે તો પ્રભુ પરની સેવા પણ એટલી જ નિષ્ઠાથી કરતા હોવા જોઈએ. અને માટે ભગવાન પણ તેમની રાહ જોવા રાજી થાય છે. અને ત્રીજું જો નિષ્ઠા હશે તો બધે જ ભગવાનનું ધ્યાન લાગશે અને એનાં દર્શન થશે.
આમ આજનાં દિવસે ભક્ત અને ભગવાનનાં મિલનનો એક અનોખો મહિમા પણ છે.
જય શ્રી હરિ, જય વિઠ્ઠલ
જય જય વિઠ્ઠલ વિઠ્ઠલ વિઠ્ઠલા..
-ધારાભટ્ટ-યેવલે

સુશાંત

Posted on Updated on

હમણાં જ ગુગલ કર્યું..”સુશાંત”નો મતલબ થાય છે “અત્યંત શાંત.” ભગવાન એની આત્માને પીડામુક્ત કરે.એ શાંતિથી ગયો કે અશાંતિથી..અને એ દુનિયાથી વિદાય લઈને પણ શાંતિને પ્રાત્પ થયો હશે કે નહીં..કોને ખબર! પણ રવિવારથી સતત આજ ખબર કવર કરતું મિડીયા..આપણને સૌને અશાંત કરી રહ્યું છે. જે રીતે સતત ખબર આવી રહી છે એ વિચારીને થાય છે એટલી હદ સુધી અંદર ખોતરી ખોતરીને ખબર આપવી અને એ સારું છે? ઈનવેસ્ટીગેશન કરવાવાળા એમનું કામ કરે છે. તો પછી આ લોકો શું કામ આટલું પ્રસારીત કરે છે?! કદાચ એટલે કે આપડે એને મનોરંજન તરીકે જોઈએ છીએ! સુશાંતને એક બીમારી હતી. એ શું કોઈ પણ માણસને એ બિમારી હોય તો એણે જે કર્યું એ કે એવા વિચારો આવે. અને માટે જ  એ ટીટમેન્ટ લેતો હતો..જે આપડે બધાએ વિચારવા જેવું. આ બિમારીમાં કોઈ પણ પેશન્ટ તમને મારા તમારા જેવો નોર્મલ લાગે. પણ એને મનથી અંદરથી અલગ ફીલ થતું હોય છે. એમાં આપણે જાતજાતનાં તારણ કાઢવા અને કોઈ બીજાને એની મોત માટે જવાબદાર બનાવવું પણ યોગ્ય કેટલું?! એક ત્રાહીત વ્યક્તિ તરીકે અનેક જાતનાં અનુમાન લગાવવા પણ કેટલા વ્યાજબી?! બધા માણસને ચર્ચે છે! કોઈ બિમારીની વાત કેમ નથી કરતું?!

 -ધારાભટ્ટ-યેવલે

ચીનનો બહિષ્કાર

Posted on Updated on


ચીની ઉત્પાદનોનો બહિષ્કાર કરો એ ઘણાં લોકો કહે છે..પણ શું આ ખરેખર શક્ય છે?! કા.કે સાવ સામાન્યમાં સામાન્ય દાખલો આપું તો હું લખું છું ને તમે વાંચો છો અને મારાથી તમારા સુધી પહોંચવામાં જ આપણે જાણે અજાણે કેટલાય ચીની પ્રોડક્ટ્સને વાપરી કાઢ્યા! એક મતલબ અનુસાર બહિષ્કારનો બહિષ્કાર કરવામાં ધણું બધું બહિષ્કારનાં વિરૂધ્ધમાં જ કર્યુંં એને વાપર્યું!
સમાચારો વાંચતા આપણા જેવા સામાન્ય માણસને દેશમાટે તત્વરીત કંઈક કરવાનું મન થઈ આવે છે..એ વાત સાચી છે..પણ વિચાર કરીએ. એક્સપર્ટ્સને પૂછીએ આ વિશે જાણકારી મેળવીએ અને આપણે કરેલા કે કરવા માંગતા બહિશ્કારને વ્યર્થ ના જવા દઈએ. સોનમ વાન્ગચૂની વાતો રસપ્રદ છે પણ એને એક સામૂહિક દિશા દેવામાં પૂરા દેશને એક દોરીએ બાંધવા આગેવાનો જોઈએ..મોટા પાયે રૂપરેખા જોઈએ અને એને અમલમાં મૂક્યા પછી અમલ કરવામાં દેશભક્તિ. આ જ મોકો દેશે દરેકને દેશભક્તિ બતાવવાનો. દેશભક્તિ રાષ્ર્ટ ગાન ગાઈને જ ખાલી નથી બતાવાતી..પણ ઘરમાં રહીને ચૂપચાપ પણ થઈ શકે છે. બાકી તો જવાનો સરહદ પર હલ્લા બોલે જ છે અને એને પણ આપણો એટલો જ ટેકો છે.
ચીનની વસ્તુઓનો સંપૂર્ણ બહિષ્કાર કરતા પ્રધાનમંત્રી જે કહે છે એ કરીએ. “આત્મનિર્ભર બનો” આપણે પહેલા એટલા મજબૂત બનીએ કે આપણે બીજા દેશની સહાયની ક્યાંય જરૂર ના પડે. અને આ મુદ્દામાં પણ સરકારએ અમૂક યાદી મૂકવી જોઈએ..જેનાં લીધે લોકો ભ્રમીત ન થાય અને આ માહોલમાં જ્યારે ખરેખર દેશવાસીઓ આપણી વસ્તુઓ વાપરવા માંગે તો એમની પાસે પૂરતી માહિતી હોય.
હું પણ ભારત બહાર રહેતી હોવા છતાં કોઈ એક વસ્તુ સંપૂર્ણ રીતે ભારતમાં બની હોય એ વાપરીશ એનું પ્રણ લઉં છું. મને જો વધારે માહિતી મળશે તો હું પૂર્ણ રીતે ભારતીય પ્રોડક્ટસ વાપરીશ એ પણ હું મારા માટે કહી શકું છું. એક વસ્તુથી નાની શરૂઆત કરીએ. જોઈએ. અને અમલમાં મૂકીએ.

-ધારાભટ્ટ-યેવલે

કરૂણતાની ચરમસીમાએ..😀

Posted on Updated on

અમે ભારતની બહાર છીએ. પણ સમાચારોથી દૂર નથી. પોઝિટીવ, નેગેટીવ, હાર્ટબ્રેકીંગ, હાર્ટલેસ, કે ઈન્સપાયરીંગ..તમામ પ્રકારનાં ન્યુઝ મળી રહ્યા છે. પણ ઘણીવાર લાગે છે કે, વીથ ઓલ ડ્યુ રીસ્પેક્ટ કે.. ક્યાંક ન્યૂઝ અટ્રેક્ટ કરવામાં થોડું ઓવર તો નથી થઈ રહ્યું ને? ખબર નહીં ..પણ અમે હવે એ પ્રકારે ટેલીકાસ્ટ થતા ન્યુઝને હસવામાં કાઢી નાખીએ છીએ. દા.ત. થોડાં સમય પહેલાં જ્યારે ઘણાં શ્રમિકો પોતાના ગામ જવા નિકળેલા ત્યારનો એક સીનહાઈવે પર સાકયલ ઠેલા ચલાવતા લગભગ આધેડવયનાં એક ભાઈ અને એની પાછળ એક ૧૦_૧૨ વર્ષનાં છોકરાનું બાઈક પર સવાર યંગ લેડીરીપોર્ટરે મોડી રાતનાં અંધારામાં લીધેલું ઈન્ટરવ્યુ. પેલો ભાઈ સાઈકલ ઠેલો એકધારું રસ્તા પર નજર રાખીને ચલાવી રહ્યો છે અને અચાનક પાછળથી બાઈક રીર્પોટર આવે છે અને એમ સાઈકલ અને બાઈક પરનું અનોખું ઈન્ટરવ્યુ પ્રશ્નોની વર્ષાથી શરૂ થાય છે. રીર્પોટર: કહાઁ જા રહે હૈં, ભૈયા.ભૈયા ચૂપ! સાઈકલ ચલાવે રાખે છે. બે વાર એ ના એ પ્રશ્ન પછી પાછળ સાઈકલઠેલામાં સુતેલો છોકરો જવાબ આપે છે..”ગાઁવ જા રહે હૈ!” અને આમ આખું ઈન્ટરવ્યુ લગભગ સાઈકલ ઠેલામાં બેઠેલા છોકરાનાં જવાબો સાથે પતે છે!
અને બીજો સમાચારનો વ્હિડીયો જોયો જેમાં એક રીર્પોટર સ્ટુડિયોમાંથી નિસર્ગ વાવાજોડામાં રીર્પોટીંગ કરતા બીજા રીર્પોટર સાથે વાતચીત કરે છે! સ્ટુડિયોમાંનાં રીર્પોટર પૂછે છે: બતાઈએ નિસર્ગ કે બારેમેં હમારે દર્શકો કો..અને પેલાં ભાઈ જે વાવાજોડાંની વચ્ચે છે એ સડનલી જોરદાર હલવા ડોલવા લાગે છે! લાગ્યું હમણાં ઉડી જશે કે શું?!…પવન અને વરસાદ પણ દેખાય છે! અને એ રીર્પોટ કરે છે કે જોરદાર છે વાવાજોડું..મારાથી માંડ માંડ ઉભું રહેવાય છે!  ..પણ સડનલી એમની પાછળનું એક દ્રશ્ય દેખાય છે જ્યાં એક ભાઈ ખૂબ જ શાંતિથી રોડ પરનું પોતાનું કામ કરી રહ્યા છે! અને એ વિચિત્ર પરિસ્થિતીનાં દ્રશ્યો જોઈને હસવું આવે છે😀..થાય છે..વોટ..?! આ હલવા ડોલવાનું ખરેખર નિસર્ગનું જ છે ને ?!😁અહીં એ કહેવું પણ મને જરૂરી લાગે છે કે..આ તમામ રીર્પોટરો ખૂબ મુશ્કેલ પરિસ્થિતીમાં આપણાં સુધી સમાચાર પહોંચાડે છે એનાં માટે તેમને વંદન છે..પણ ધણીવાર અમુક ચેનલો થોડું ઓવર પણ બતાવી દેતા હોય છે. લોકો પણ હવે બધી ન્યૂઝ ડાઈજેસ્ટ નથી કરતા એ વાતને જાણવી જોઈએ એમણે. અંતે આપણે તો હસી કાઢીએ..બીજું શું?!અને આવા સમાચાર જોઈને કરૂણતા કે થોડો ડર દર્શકોને લાગવો જોઈએ! એના બદલે હસવું આવી જાય છે! 😆કોઈક વાર શાહબ્બુદીન રાઠોડને સાંભળેલા..અને એમણે કહેલું કે,” કરૂણતાની ચરમસીમાએ હાસ્યનું નિર્માણ થાય છે..એ હવે મેં જોયું અને જાણ્યું..સમજાયું પણ!
-ધારાભટ્ટ-યેવલે

જૂના રીત-રીવાજો

Posted on Updated on

હમણાં હમણાં જૂનાં લોકો સાથે વાત થાય છે, જૂની ઘણી વાતો યાદ આવે છે અને પછી હરતાં ફરતાં મને જૂની રહેણી કરણી અને રીત રીવાજો પણ યાદ આવે છે. પછી કામ કરતા કરતા એ પણ વિચાર આવે કે..ઘણાં રિવાજો રહેણી કરણીને રીત ભાત એ.. એ સમય પ્રમાણે માણસે અપનાવેલા હોવા જોઈએ. પણ પછી ઘણાં લોકોએ એને પોતપોતાની રીતે કહેવા લાગી ગયા અને એમ પછી અમૂક આદતો અને રીત ભાતને ક્યાંક ધર્મથી, અધર્મથી પણ કે પછી જાતિ સાથે જોડીને ખોટી રીતે વગોવી કાઢી. પણ જો શાંતિથી વિચાર કરીએ તો ખ્યાલ આવશે કે એ તો આવા જ કોઈક સમયને કારણે હતું જેમાંથી આપણે અત્યારે પસાર થઈ રહ્યા છીએ. 
એક આદતની વાત કરું તો મેં પોતે પણ જોયેલું છે કે અમારા ઘણાં સંબંધીઓ ઓળખવાવાળા અને અમે પણ બધા પોતપોતાનું પાણી સાથે લઈને જતા. બધાનાં ગ્લાસ પણ અલગ હોય ન હોય તો ગ્લાસ મોઢે અડાડ્યા વગર ઉંચેથી પીતા! બોટલ્ડ વોટર હવે આવ્યું એ પણ અહીં કહેવાનું કે હજુ આપણે નાના નાના સીટીઝમાં જઈએ તો ત્યાં સારી બ્રેન્ડની વોટર બોટલ મળવી પણ મુશ્કેલ છે. અને પછી ગમે તે પાણી પી ને ગળા કે પેટનાં પ્રોબ્લેમ પણ થાય છે. અમે તો હજુયે ધરનું જ પાણી સાથે કેરી કરીએ જ્યારે ખબર હોય કે આપણે અજાણી કે કોઈ નાની પ્લેસમાં ટ્રાવેલ કરવાનાં છીએ! 
સ્કૂલમાં પણ અમે અમારું જ પાણી પીતા. બહાર ફરવા જઈએ નજીકનાં સ્થળે તો પણ પોતાનું પાણી સાથે હોય. સગા વહાલાને ત્યાં જતા તો પણ પોતાનું પાણી..કારણ બીજું એ પણ કે એક સમયે સૌરાષ્ર્ટ અને ઝાલાવાડમાં પાણીની અછત હતી! અને ઘણીવાર મુસાફરી કરતા હોય તો પાણી મળે ન મળે અન મળે તો એચોખ્ખું  ન પણ હોય..માટે એ પણ એક કારણ!  
અને ૫૦-૬૦ વર્ષ પહેલાની કે આઝાદી પહેલાંની વાત કરીએ તો એ સમયે લાંબી મુસાફરી પણ બધે ચાલીને કે બળદગાડાથી કરતા..તો ત્યારે પણ બધાં પોતાનું પાણી સાથે રાખતા અને અલગ પણ રાખતા જેથી રસ્તામાં જો કોઈ બીમાર પડે તો બીજાને એનો ચેપ ન લાગે.
પછી ઘણીવાર આપણે સાંભળ્યુ છે કે પહેલાનાં સમયમાં એમ કહેતા કે, “અમે તો દીકરીનાં ઘરનું પાણી પણ ન પીએ” પણ એની પાછળ પણ દીકરી અને એનાં ઘરનાં પ્રત્યની છૂપીસંવેદના જ હતી. કારણ એ કે પહેલા એક જગ્યાએથી બીજી જગ્યાએ જતા તો એકલો માણસ ભાગ્યેજ ટ્રાવેલ કરતો..૩-૪ જણાતો હોયજ. આપણે મહેમાનગતિમાં તો ક્યાંય પાછા ન પડીએ એ વાત સાચી પણ આપણે દીકરી એનું સાસરીયું એનાં પ્રત્યે પણ એટલાં જ સંવેદનશીલ રહ્યા છીએ. જેટલા લોકો દીકરીને ત્યાં આવે એ બહુ રોકાય પણ નહીં ..નહીં તો પહેલો પ્રશ્ન પાણીનો થાય..ખાવા-પીવા,નહાવા -ધોવા વગેરે બધામાં. અને પાણી એ એટલી સહેલાઈથી મળતુ’તું પણ ક્યાં?! નદી કે તળાવે બેડા લઈને જવું પડતુ! કૂવો પણ દરેકનાં ઘરમાં નહોતો! માટે દીકરીને તકલીફનાં પડે માટે પણ પીયરીયા કહેતા..કે”અમે તો દીકરીનાં ઘરનું પાણી પણ ન પીએ”!એ સિવાય તો જે અત્યારનાં સમયમાં છે એવું, કોઈ ગામમાં રોગચાળો ફાટ્યો હોય અને અનિવાર્ય હોય ખબર કાઢવા જવાનું તો પણ પોતાનું ભાથુ અને પાણી સાથે લઈ જતા. અને રોગચાળાનાં સમયે જે અમૂક આદતો પડી ગયેલી એણે માણસને કદાચ ખૂબ શીખવ્યું અને એના પરિણામ સ્વરૂપ પેઢીદર પેઢી અમૂક આદતો રહી. આગળની પેઢીઓએ ઘણી સારી આદતો મૂંગે મોઢે અનુસરી. આમ આદત એ સંસ્કાર પણ બની.જે લોકોએ કપરાકાળને(એ પછી પાણીની સમસ્યા હોય, રોગચાળાની કે પછી કોઈ પ્રકારનાં બહારી હુમલાની) વેઠ્યો છે એમણે પોતાના નિયમો રીતી રિવાજો એ સમય પ્રમાણે ઘડેલાને લાંબા સમય સુધી સાચવેલા. એ સમય જતો રહ્યો એ ત્યારે વર્તાય જ્યારે એ જરૂરી અનુશાસનને બદલે અત્યાચાર બની જાય! 
એટલે જ તો કદાચ કહેવાતું હોય છે સમયને પારખો. શરૂઆત અને અંત બન્ને એક સરખા જ લાગતા હોય છે. માટે આપણે જ આપણાં સમયનાં પહેરેદાર બનીને એને જોવાનો છે માપવાનો છે અને સંભાળવાનો છે. 
લોકડાઉન ખુલે તો પણ સાવચેતી તો જરૂરી જ છે. અનુસાશન અને સારી આદતો કેળવવા માટે પણ આપણને કઠીન સમય જ શીખવાડે છે. 

-ધારાભટ્ટ-યેવલે

જીના ઈસી કા નામ હૈ

Posted on Updated on

ૐ 

આ સમયમાં બહાર કોઈ જઈ નથી શકતુ માટે ગમગીન છીએ, પણ આ ગમને દૂર કરવા અંતરનાં ઓરડાઓને કેમ લોક કરીને રાખવા છે? એ તો છૂટા મૂકીએ! નહીં તો બધે જ સરખું ને ક્યાંય જવાપણું જ નહીં રહે ને?! ન અંદર ન બહાર!

થોડુ કંઈક જતુ કરતા..મારા પોતાના અંદર અને લાગણીઓ અંતરમાં અકબંધ રહે છે એવું મને લાગે છે.

હમણાંથી મે વિચાર્યું છે..સદાય મોં ફેરવતા, પીઠ બતાવતી છબીઓને જતી કરવી છે. અને એના લીધે..એવું થાય છે કે.. થોડું રૂઠીને.. ફરી હસતા, મુકુરાતા, હસાવતા, નાની નાની વાતોમાં ખુશીઓ આપતા પળોને આંખોનાં કેમરામાં ફટાક દઈને કેદ કરી લઉં છું. આમ કંઈક જતુ કરીને કંઈક મેળવી લઉં છું. 

આ સમય..લોકડાઉન અને કર્ફ્યુમાં મે એક વાત નો નિયમ લીધો….જતુ કરવાનો.

મે એમ નિયમ કર્યો છે કે ..બધું અને બધાનું પોતાનાં સહિત બને એટલું જતુ કરી દઉં. આસાન નથી..છતાં રોજ જ એ નિયમને સવારે સૂર્યનમસ્કાર કરું છું. કોઈવાર અઘરું પડે છે..નિયમ ડગમગે છે..તૂટે પણ છે..છતાં શરૂ રાખ્યો છે! જાણે એક નિશ્ચિત સ્થાને પહોંચવું છે..રસ્તો લાંબો છે. પણ સફરમાં ભલેને કોઈવાર થાકી જવાય, હારી પણ જવાય છતાં ચાલવાનું છોડવું નથી! કોઈ કંઈ ખરાબ લગાડે છે તો આપણને પણ ખરાબ લાગે છે, ક્યાંકથી કોઈએ આપણા વિષે કંઈક કીધુંની આપણા સુધી વાતો પહોંચે છે..તો કદાચ આપણે પણ કંઈક એને/એમને કહેવું હશે, કોઈને આપણું વર્તન ક્યારેક નહોતું ગમ્યું..તો આપણને પણ એમનું નહોતું ગમ્યું..એમ બની શકે! માણસ છીએ આપડે.. માટે હસી-ખુશીની સાથે ગમ અને વાંધા વચકાને પણ અપનાવવું જોઈએ..પણ એની અવધિ સતત અને નિરંતર ન રહેવી જોઈએ! થોડો સમય પછી ફરી માણસે વાંધાઓને મનાવી લેવા જોઈએ..એક બીજા સાથે અને એક બીજા માટે જ તો આપણે છીએ એ વાતનું ધ્યાન રાખવું જોઈએ. જો કોઈ સતત આમ કરતું હોય તો કદાચ એમને એકાંત પણ આપવું જોઈએ. 

આપણી આસપાસની દુનિયા જો આપણે ખુશ બનાવશું તો એ પણ આપણને ખુશી આપશે એ મે છેલ્લા કેટલાક મહિનાઓમાં અનુભવ્યું છે. ખુશી, શાંતિ એ બન્ને આંતરીક બાબત છે એ મે અનુભવ્યું. જો કોઈ બાહ્ય તત્વ એને ચેડા કરે છે તો એ તમારી નહીં પણ બાહ્ય તત્વની પોતાની પીડા એને એ કરાવે છે..એને પણ માફ કરો જે તમને નથી સમજતા કે નથી સમજી શકતા કે નથી સમજવા ઈચ્છતા! જતુ કરો! શાંતિ અનુભવાશે.

ધણાં લોકો સાથે હમણાં વાત થાય છે, ચેટ થાય છે. જૂનાં.. ધણાં જૂના લોકો, થોડા હમણાંનાં, થોડાં નવા અને બાકીનાં.. પોતાના..બધા સાથે વાત થઈ શકે છે કારણકે..કદાચ આ બધા પણ જતુ કરવામાં માનવા લાગ્યા છે નહીં તો માને છે. એ બધાં જ ન તો કોઈને તોડવા ઈચ્છે છે, ન તો વિભાજીત કરવા ઈચ્છે છે, ન તો  બીજાને દુખી કરવા માંગે છે, ન તો એકને બીજાથી અલગ કરવા માગે છે, ન તો ઘૃૃૃણા ફેલાવવા ઈચ્છે છે, ન તો નફરત ફેલાવવા ઈચ્છે છે કે ન તો તારા મારાની રાજનીતિ ફેલાવવામાં રચ્યા પચ્યા છે!

હા, ક્યાંક થોડી મુંઝવણ કે રોષ છે..હોય..માનવ સહજ છે..જે આંશિક અને ક્ષણિક છે. સમય સાથે વહી જાય છે..અને પછી બધું શાંત.. મારા જાણવા વાળા બધા મને એવું લાગે છે કે જોડવામાં માને છે, મનાવવામાં માને છે, અને ખૂબ  જરૂરી એવું અત્યારનાં સમયમાં કે..એ બધા જતુ કરવામાં માને છે. જોડાયેલા રહેવામાં માને છે. 

તો આ બંધ બારણાઓ એ મને અનેક અંતરનાં બારણાઓને ખોલવાની ચાવી સોંપી છે હું ચાવીઓ ટ્રાય કરું છું..જોઈએ શું હાથ લાગે છે! અત્યારે તો એક ચાવીથી એક બારણું ખૂલ્યાનો સહેસાસ થાય છે..આગળ ખબર નથી! 

અને છેલ્લે સૌથી મહત્વની ચાવી એ જડી કે.. જતું કરીને એ પણ નિયમ મારે પાળવાનો છે કે ..જતુ કરવાનું કોઈ અભિમાન કે મોટાઈ પણ મારી આસપાસ ન આવવા દઉં..કારણ કે..  નહીં તો પછી.. આ આખા નિયમ નો મતલબ શું?! 

-ધારાભટ્ટ-યેવલે

આ બધા જ સમય વચ્ચે થોડું સંગીત સાંભળવું જરૂરી લાગે છે મને માટે..જૂનું એક શૈલેન્ર્દનું લખેલું ગીત મને અત્યારે યાદ આવે છે..સાંભળી રહી છું..
રીશ્તા દિલસે દિલ કે ઐતબાર કા,

જીન્દા હૈ હમીં સે નામ પ્યાર કા

કે મર કે ભી કીસી કો યાદ આયેંગે

કીસી કે આસુંઓ મે મુસ્કુરાએંગે

કહેગા ફૂલ હર કલી સે બાર બાર

જીના ઈસીકા નામ હૈ

કીસી કી મુસ્કુરાહટો પે હો ..-શૈલેન્ર્દ

હમ તુમ ઔર એલીનય

Posted on

એ(બુમ પાડીને મને ): અરે, તે આ એલીયન વિષે લખ્યું છે ને?! જો આ એક ન્યુજ આવી!
હું( રસોડામાંથી જવાબ આપતી ): હું અથાણાં બનાવું છું! આવું?!
એ: ઓહ! અથાણું બનાવે છે?! બનાવ બનાવ, તું પછી જોઈ લેજે. એલીયન કાંઈ આપણાં ઘરે અથાણું બનાવવા થોડા ને આવવાનાં છે?!
હું(હસતા હસતા ): વાહ વાહ..વાત તો તારી સાચી! અને આવે તોય કંઈ વાંધો નથી..થેપલાને અથાણું તો છે જ!
એ: હહાહાહા..
હું: હહાહા..હેલો એલિયન ખાના ખા કે જાના, હોંને?!

એલીયન્સ

Posted on

એલીયન્સ હોવાનાં કોઈ પાક્કા પૂરાવા આપણને એટલે કે માનવીને હજૂ સુધી મળ્યા નથી! પણ એ છે કે નહીંની ચર્ચા વર્ષોનાંવર્ષથી થતી રહી છે. છૂટક છૂટક લોકોએ છૂટક છૂટક સમય દરમ્યાન આ વિશે પૂરાવાઓ પણ દેવાની કોશિશ કરીછે પણ..છતાં એ સાચું જ છે એવું હજુ સુધી સાબિત થયું નથી. પણ હમણાં યુએસમાં ફરતાં વીડિયોનાં કારણે આવું કંઈક હોઈ શકેની શક્યતાઓપર ચર્ચાને વિચારણા શરૂ થઈ છે. યુએસએ એ વીડિયોની સાચી હોવાની પુષ્ટિ કરી છે. એનાં કારણે જાતજાતનાં કારણ, તારણ અને અનુમાન લગાવતા અનેક લેખો પણ વાંચવા મળી રહ્યા છે. પણ આ બધાંની વચ્ચે મને થયું કે જો એનાં વિશે સંશોધન કરવાવાળા પણ બેઠા છે અન આપણને સમય પર સાચી માહિતી દેવાવાળા પણ..છતાં અનેક લોકો એમને લાગે કે ન લાગે એનાં વિશેની અનેક વાર્તાઓ કરતા થઈ ગયા છે..અને ચર્ચાને અંતે તો એમ જ હોય કે ..હજૂ કંઈ ખબર નથી..તો એલિન્ય્સ વિશે ખોટી ચર્ચાઓ કરવા કરતાં આપણે આપણી ને આપણાં આસપાસની પરવાહ અને ચિંતા કરીએ તો કેવું?! 

ઘણીવાર વર્ષોનાં વર્ષો વિતી જાય છે પણ તમારી પોતાની પાસે ૩૬૫ દિવસ બેસનાર કે મળનાર વ્યક્તિ વિષેની જાણકારી આપણને હોતી નથી! અરે વ્યક્તિ જવા દઈએને તો પણ ઘરમાંય કેટલા ખૂણા છે જે આપણી માટે એલીયન્ય વલ્ડ જેવાં જ છે!😀

 માણસનું મન પણ એટલું જ એલીયન છે જેટલું એક એલીયન ગ્રહ પર રહેતું કોઈ એલીયન! ચાલો, આપડા પરિવારમાંથી જ ખોજીએ… કોઈ એલીયન ખૂબી, કોઈ એલિયન વાત અને એને અચરજ નહીં સહજ બનાવીએ. 😊

કાળજી, પ્રેમ, અને હૂંફ..સમયનો સદઉપયોગ કરીએ. એ પહેલાં કે લાગણીઓ અને સમય આપણા માટે પરગ્રહનિવાસી ન બની જાય.😇

સ્ટે હોમ..ટેઈક કેર ફ્રેન્ડ્સ એન્ડ ફેમિલી❤

.-ધારાભટ્ટ-યેવલે

કલ હો ન હો

Posted on

ચાહે જો તુમ્હે પૂરે દિલસે

મિલતા હૈ વો મુશ્કીલ સે

ઐસા જો કોઈ કહીં હૈ

બસ વહીં સબસે હસીઁ હૈ

ઉસ હાથ કો તુમ થામ લો

વો મહેરબા કલ હો ન હો

-જાવેદ અખ્તર

આપણું હોવું કેટલાં લોકોને માટે મહત્વ ધરાવે છે?! કે પછી કેટલાકનું હોવું આપણા માટે ખાસ છે?! કેટલા લોકોને મન આપણે સર્વસ્વ છીએ?! જો હિસાબ માંડવા બેસીએ તો આંગળીનાં ટેરવે ગણી શકાય એટલા જ મહત્વ ધરાવતા ખાસ નામો હાથ લાગશે!  પણ કદી વિચાર્યું કે આ ખાસ સંબંધો ખાસ કેમ હોય છે?! જો કોઈ સંબંધ ગરજની આસપાસ જ ફૂલતો ફાલતો હોય તો એનું મહત્વ પણ ગરજ અનુસારનું જ રહેશે..એમાં કાંઈ પણ વિશેષ નથી ઉપજતુ! પણ જે ગરજથી પર હોય છે એજ કદાચ ખાસ હોય છે. 
એ વ્યક્તિ કોઈ પણ હોય શકે છે..મા, બાપ, ભાઈ, બહેન, કાકા, માસી, ફોઈ, દાદા, દાદી, નાના, નાની, પતિ, પત્ની, પુત્ર, પુત્રી, કે કોઈ મિત્ર. એ નથી તમારી પાસે જમીન જાયદાદની અપેક્ષા રાખતું કે ન કોઈ માલ મિલ્કત, એને તમારા સમયની રાહ હોય છે અને તમારા ગમે તેવા સમયને સાચવવાની આવડત, એ તો બસ તમારા સુખ દુખમાં ભાગીદાર હોય છે અને ખુશીઓનું ખજાનચી! એમના માટે તમારું હોવું જ ખાસ હોય છે. આવું જો કોઈ તમારી આસપાસ હોય તો એને ઓળખી લેજો અને સાચવી લેજો ને સાચવીને સંભાળી રાખજો.

 -ધારાભટ્ટ-યેવલે

લોક ડાઉન અને સટ્રેંજર થીંગ્ઝ

Posted on


સટ્રેંજ સમયમાં સટ્રેંજર થીંગ્ઝ જોઈને થોડા કલાકો તો બધું આસપાસનું સટ્રેંજ જેવું જ લાગવા લાગે છે.
લોકડાઉનનાં સમયમાં સતત ઘરમાં રહીને મગજને પણ અમુક સમય પછી કર્ફયુ લાગ્યો હોય એવું લાગે છે. આ દિમાગનાં લોકડાઉનને તોડવા થોડીવાર સોશીયલ મીડિયાનો કે વેબ સીરિઝનો સહારો લેવા જઈએ છીએ તો એ ડીઝીટલ વલ્ડમાંથી બહાર આવીને થોડો સમય એવું જ વર્તાય છે કે હજુયે સટ્રેંજ વલ્ડમાં જ છીએ. આસપાસની ઘટનાઓ પણ એવી જ ભાસે છે. જેમ કે.. ફોનની બેટરી ઉતરી જતા થોડીવાર ફોન સટ્રેંજર થીંગ્ઝનાં વીલ જેવો ભાસે છે અને હું એની માઁ જેવી, દિકરો જોનાથનનાં કેરેક્ટર જેવો અને હસબન્ડ પોલીસ ચીફ હોપર! અને આવી કંઈક વાતો ચાલે છે!
હું ફોનને (વીલને) જોઈને: ઓહ માય ગોડ વીલ વેર આર યુ?!
દિકરો(જોનાથન): મોમ, વીલ ઈઝ ગોન!
હું: નો વીલ આઈ નો, યુ આર ધેર! ગીવ મી અ સાઈન પ્લીઝ, વીલ!!
દિકરો: મોમ લેટ ઈટ ગો! સમ ટાઈમ્સ યુ જસ્ટ નીડ ટુ લેટ ગો ઓફ ધ પાસ્ટ!
હું: નો નો નો વીલ..હોલ્ડ ઓન! આઈ કેન હ્યર યુ! આઈ એમ લીસનીંગ! હેન્ગ ઓન! ગીવ મી અ સાઈન!
ફોન( વીલ): અ ડીમરેડ લાઈટ ફ્લેશસસ!
હોપર( હસબન્ડ): ધેસ્ટ ઈટ! લેટ્સ ગો! ઈટ્સ ઈન ધ અપસાઈડ ડાઉન! વી વીલ ચાર્જ વીલ.. આઈ મીન ધ ફોન એન્ડ ધેટ્સ ઈટ!

બપોરે નેપ લેવા જઈએ તો કરન જોહર એનાં છોકરા અને ટુડલ્સ સંભળાય છે! અને ડીનર મેનુ નક્કી કરવા જતા રેસીપીનો ભરમાર ડીજીટલ વલ્ડમાં જોઈને કોઈ પણ આઈટમમાંથી સારામાં સારી વાનગી બની જ જશે એવો કોન્ફીડન્સ પણ આવી જાય છે! ટ્રાવેલ ચેનલો જોઈને ફરવાનું મન થાય તો બેડરૂમથી બાલ્કની અને કીચનથી ડ્રોઈંગ રૂમની સફર કરી આવીશું અને રસ્તામાં છોકરાઓ કોઈ આડા અવળા એડવેન્ચર પર તો નથીને એ પણ જોતા આવશું?! તમારે થાય છે આવું કાંઈ?!

પણ અંતે આ બધામાંથી જ્યારે મારે પોતાને પોતે જ સટ્રેંજ કર્ફયુમાંથી મુક્ત કરવી હોય છે ત્યારે અગાશીએ જઈને ઢળતી સંધ્યા અને ઉગતા ચંદ્રને જોઈ લઉં છું અને ધીમે ધીમે ઢળતી સાંજે હું, અમે ..અને સટ્રેંજર થીંગ્ઝમાંથી બધા મુક્ત થઈ જઈએ છીએ.

થોડું સંગીત ગૂંજે છે અને..ડોર ગેટ્સ ક્લોઝ્ડ!

થોડી રાહ, થોડી હિંમત, થોડી એકબીજાનીકેર થોડી પ્રાર્થના.. બસ.. ઘરમાં જ રહો અને સુરક્ષિત રહો.

-ધારાભટ્ટ-યેવલે