થેન્ક યુ કે સોરી કેટલા જરૂરી?!

Posted on Updated on

થેન્ક યુ કે સોરી કેટલા જરૂરી?!

નાનપણમા સૌથી નજીકનુ હિલસ્ટેશન એ માઉન્ટ આબુ. એટલે સહપરિવાર ત્યા વાર્ષિક જવાનુ થતુ. ત્યા ફોરેન ટુરિસ્ટ બહુ આવતા.. અને એ ઘણીવાર વાતચીતમાં મુસાફરીમાં ભળી જતા. જાતજાતની વાતો કરતા અને આપણી પાસેથી જાણકારી પણ લઈ લેતા.. મને એમની એક વાત વિચાર કરતી મૂકી દેતી,’કેટલી સરળતાથી જરૂર પડે સોરી અને થેન્ક યુ કહે છે?! જેટલી વાર એ લોકો થેન્કસ કહે એટલી વાર આપણને એને બીજી બે એક્સટ્રા જાણકારી દેવાનુ મન થાય! પણ ઘણા સહયાત્રી કે લોકલ્સ તો વળી મજા લેવા થેન્કયુ અને સોરી એની પાસે વારે વારે બોલાવડાવે!! અને હસે ..એકબીજાને કહે,’કાઁ, કેવા થેન્ક યુ કે સોરી, બોલાવડાવ્યા,!!’..એ લોકોને એ જોઈને કૌતુક થાય કે, ‘લે, આ ગોરાએ કે કાળાએ કે ચીનાએ થેન્ક યુ, કીધુ..હહાહા કરીને ફરી હસે..પેલા ટુરિસ્ટને પણ મજા આવે ને વારે વારે “થેન્ક યુ થેન્ક યુ” કહે!! પણ મજાનો પ્રશ્ન એ છે કે, આપણા માટે અચરજ અને એના માટે એ સહજ કેમ?!

“થેન્ક યુ અને સોરીને નાનપણથી પોતાના જીવનમાં આવકારવા જોઈએ. સમય સમય પર એનો ઉપયોગ કરવાથી જીવન સરળ બને”,આવુ બાળમંદિરમાં શિક્ષિકા બેન વાંચી ગયા પણ આપણે કેટલુ સમજ્યા?! કદાચ શિક્ષિકા બેન વાંચતા હોય અને આપણે થેન્ક યુ બેન ના બદલે, એક બીજાના મોં જોઈને ઈશારાથી હસીને બેનને આ પાઠ ભણાવ્યા બદલ ચક્રમનુ બિરૂદ આપ્યુ હોય!!..મનમાં કહ્યુ પણ હોય કે,’બેન તો ભણાવુ પડે એટલે ભણાવે,નોવે, હુ સોરી કોઈનેય ના કહુ!!સોરી તે કંઈ કહેવાય?!’

સાવ નાનપણ માં જ શાણપણ હતુ..ત્યારે ભૂલોની માફી માંગવી એ સહજ લાગતુ પણ થોડા સમજણા થતા આપણે કેટલી વાર સાચા દિલથી સોરી કહેલુ?! યાદ કરો જોઈ?! શબ્દકોષનાં ભંગાર શબ્દો વચ્ચે જાણે કાટ ખાતા શબ્દો કરીને મૂકી દીધા હોય આ સોરી અને થેન્ક યુને!!! જાણે કોઈ દિવસ એ માળીયામાંથી બહાર જ ન કાઢવાના હોય!! વાંક હોવા છતા પણ સોરી શુ સરળતાથી કહેતા?! એક બીજાના મોઢા તાણી તાણી ને જોઈએ પણ સોરી તો ન જ કહીએ! સોરી તે કંઈ કહેવાય?! ભલે સજા લઈ લઈએ પણ સોરી કહીને આવવુ એટલે જાણે કુટુંબનુ નામ બોળાવ્યુ હોય એવી ફિલીંગ મનમા ફરી વળે!!

હુ ઘણીવાર આસપાસ અને માહોલમાં તપાસુ! લગભગ લોકોને પચાસો વાર કહેતા સાંભળ્યા હશે કે, ‘લે નાની અમથી લપમાં શું સોરી કહેવાનુ વળી?!’ અથવા તો ‘સાચા સંબંધોમાં ને ગાઢ મિત્રતામાં તે કંઈ સોરી કહેવાય?!’ જાત જાતના ખોટા ઝગડા કરી લેવા, હજાર પ્રકારના બહાના, અને સો પ્રકારના જૂઠ, સહન કરી લેવાય પણ એક નાનો અમથો શબ્દ સોરી કે માાફ કરશો ના બોલાય!!

 સોરી કે થેન્ક યુ ન કહેવાથી કેવી કેવી મુશ્કેલીઓ આવે એ તો બધાને ખબર જ હશે! બધાના માથે પડી હશે! મારે કાંઈ વર્ણવવાની જરૂર નથી! ધણી વાર લોકો શીખામણ દેતા કહે કે,”ભઈ, કહી દે ને સોરી, તારી તો ભૂલ હતી!’ પણ સામે શિખામણ દેવા વાળાને ય કહી દીધુ હોય કે, ‘જા ને મોટો/મોટી આવ્યા શીખામણ દેવા, તમે કેટલાની માફી માંગી’તી તે મને શીખામણ આપો છો?!’ અને શીખ દેવાવાળોય હાલતી પકડે!! બોલો સાચુ ને?! વિચારજો.

ગાળ દેવી ભલી પણ ‘સોરી’ તે કંઈ કહેવાય?!!ને આમ એક પ્રકારે બાંધી વિચારધારા પ્રર્વતતી..હજુ પણ છે અને આગળ પણ કદાચ રહેશે! ઘરમાં નાના છોકરાવને “ગુડ જોબ” કે પછી એક ગ્લાસ પાણીનો આપણને આપવા બદલ કે નાની અમથી મદદ બદલ આપણે ઘરમાં કેટલી વાર થેન્ક યુ કીધુ?! શરૂઆત તમારી સૌથી પ્રિય વ્યક્તિને માફ કરવાથી માફી માંગવાથી કે થેન્ક યુ કહેવાથી કરી જોવો!! વડીલો, ભાાઈ-બહેેન કેે ઘરનાટેણિયાઓ..બધાા સાથેે સમાન વર્તી જુુઓ!! પ્રયોગો કરતા રહો!! ઘરથી કરેલી શરૂઆત રંગ લાાવશેે. જોજો ખૂબ સારુ લાગશે!!

એક તબબ્કે મને સમજાયુ, તમને ઘણાને પણ અનુભવ થયા હશે કે,’ના, સોરી કે થેન્ક યુ ન કહેવુ એ આપણી જ નબળાઈને છુપાવવાનો એક સરળ માર્ગ છે..ખરેખર તો ભૂલ સ્વીકારવી અને કોઈની માફી માંગવી એમા શેની શરમ?! વિના કારણ જો તમારી પાસે કોઈ માફી મંગાવાની ચેષ્ડા કરાવે તો એમા પોતાની નારાજી સો ટકા નોંધાવાય પણ ખરેખર ભૂલ થઈ હોય તો તો છડે ચોક માફી માંગવામાય વાંધો ન રખાય. પણ ..મોટે ભાગે એમ સૌથી પહેલા પોતે સ્વીકારવુ કે,’મારાથી ભૂલ થઈ છે, એજ ગળે ઉતારવુ દુનિયાનુ સૌથી કઠિન કામ હોય છે. એવી જ રીતે કોઈના કામને એક આભાર કે થેન્ક યુ કહીને બિરદાવવા એ પણ અશક્ય લાગે!

દુનિયાના મોટામાં મોટા પ્રશ્નોના હલ એ એક સોરી કે થેન્ક યુથી થયા છે. અને જ્યારે આ શબ્દોનુ મોલ સમજાય છે ત્યારે જ ખબર પડે છે કે શબ્દકોષમાંથી કાટ ખાતા આ જ શબ્દોને પોલિશ કરીને વાપરવાના શરૂ કરીશુ તો આપડા વ્યક્તિત્વને શોભાવશે!

પોતાની ભૂલ સ્વીકારીને સોરી કહી આગળની રાહ પકડવી અને કોઈને થેન્કયુ કહી એને પ્રોત્સાહન આપવુ એનાથી મોટી ગિફ્ટ એ આપડા સારામા સારા સંબંધની સામે ઝુકવુ કે ગાઢ મિત્રતાને બચાવી લેવા માટે શુ ખોટુ છે? એ તો ખૂબ જ સરળ બાંધ છે. બોલો,સાચુ કે ફાલતુ?!

થેન્ક યુ ફ્રેન્ડસ..તમે સમય કાઢીને મારા લેખને વાંચ્યો.

આભાર

-ધારાભટ્ટ-યેવલે

वोट्सएप सबका डिजिटल संसार

Posted on

ૐवोट्सएप सबका डिजिटल संसार
कभी गुड मोर्निंग तो कभी नमस्कार

ओनलाइन करो अपने दिन की शुभ शुरुआत

नाना नानी, दादा दादी, चाचा चाची, मौसा मौसी

सबको एक साथ है चाय पिलायी

परिवार मे किसीको बुरा न लगे भाई

पड़ोसी से चीनी मँगवाई एक कटोरा

गोसीप ने ओनलाइन व्यवहार संभाला

सासुमाने हुक्म फ़रमाया

बारबार न मायके जाना

बहुने भी दिमाग़ लगाया

ससुराल मे रहकर दिनभर मायके घूम आना

ससुरजी का बर्थ डे मनाया

ननंदजी को चोकलेट से पटाया

देवरजी हरदम ग़ायब रहेते

फिर भी सबकी ख़बर रखते

भैयाजी बड़े सयाने

भाभीजी से चुपचाप रोमान्स फ़रमाते

भाई बहेन ख़ूब सताते

फिर गुदगुदाकर खिलखिलाते

‘यो वोट्स अप’ कहकर बच्चोको जगाते

पोप संगीत और रेप गाना बजाते

पियाजी है सबसे प्यारे

रुठ जाऊँ तो मुझे मनाते

फूल भेजकर हरदम हँसाते

हो रुबरू तो रूठकर बैठते

डिजिटली सब ऐक साथ है रहेते

संबंधों का नया बसेरा

वोट्स एपने सबका संसार संभाला

-धाराभट्ट-येवले

મમ્મી તું હસતી રેજે

Posted on Updated on

Happy Mother’s Day to all d beautifull angles in your children’s life..May we all be Happy nd Blessed always..

ભગવાનની સામે ઉભા રહીને આપણે શુ માંગીએ?! લગભગ એમ જ કે, મને આ દે, તે દે..મને અને દે..મને અને દે..!!

પણ મે મારી મમ્મીને માતાજી પાસે કાયમ પોતાના સંતાનો માટે જ પ્રાર્થના કરતી જોઈ!! (તમે પણ તમારી માઁનેઆમ જ પ્રાર્થના કરતી જોઈ હશે!) અને એ કારણે સમજણી થઈ ત્યારથી મનમાં પ્રાર્થના કરુ તો, રોજ જ એ અવશ્ય કહુ કે, ‘હે પ્રભુ મારા મમ્મી-પપ્પાને સુખી કરજે, એમને સારુ સ્વાસ્થ્ય પ્રદાન કરજે.’ આપણે આમ તો શુ દેવાના માઁ-બાપને..પણ પ્રાર્થના તો દઈ જ શકીએને?! નજીક હોઈએ કે દૂર, શરીર સ્વરૂપે કે આત્મા સ્વરૂપે.. જે માઁબાપ આપડા માટે પ્રાર્થના કરતા હોય એમના માટે આપડે પણ સંતાન તરીકે પ્રાર્થના કરી શકીએ. મને વિશ્વાસ છે.. જેમ એમની પ્રાર્થના આપણને ફળે એમ આપણી પ્રાર્થના એમને પણ ફળેજ. ગરીબ હોય કે અમીર, પાસે કે દૂર, આ સંસારમાં કે પેલે પાર..એમને માટે સૌથી મોટી ગિફ્ટ કે સહારો જો હોય તો એ છે એમના માટે પ્રાર્થના..

માટે મમ્મી હુ રોજની જેમ આજે પણ પ્રાર્થના કરીશ કે, ‘મારા મમ્મી પપ્પાને સુખી કરજે પ્રભુ, એમને ઉત્મ સ્વાસ્થ્ય પ્રદાન કરજે.’

“મમ્મી તુ “હસુ છુ”,હસતી રહેજે,તુ હંમેશા ખુશ રહેજે ..એ જ આજે અને સદાય પ્રાર્થના.

મારી મમ્મી તો મોબાઈલથી દૂર જ રહે છે.. એનો ઉપયોગ એને અટપટો લાગે છે..માટે ફેસબુક, વોટ્સએપ એ બધુ એના માટે એક સમાન જ છે એવુ એ કોઈ વાર કહે..માટે જે એના હ્રદય સુધી સરળતાથી પહોંચે, હુ એને એવુ મોકલુ છુ..”મારી પ્રાર્થના”

લવ યુ મોમ.

-ધારાભટ્ટ-યેવલે

૧૦મુ-૧૨મુ, શુ કરવુ, શુ નહી?!!!

Posted on

૧૦મુ-૧૨મુ, શુ કરવુ, શુ નહી?!!!

અમારી સ્કૂલમાં એક ટીચર હતા, મીના ટીચર. એ અમને ગુજરાતી ભણાવતા. સ્વભાવે પણ ખૂબ સારા. ઘણીવાર એ ચોપડી બાજુમાં મૂકીને અમારી સાથે બસ વાતો કરતા. એ વખતે ૧૦મા ધોરણમા એ કાયમ કહેતા કે, ભલે અત્યારે તમને(અમને સ્ટુડન્ટસને) મારી વાત ન સમજાય પણ સાંભળો અને વિચાર કરજો. એ કહેતા, સ્ટુડન્સ અત્યારના આ દસ વર્ષ ખૂબ અગત્યના છે. એને વેડફશો નહી. જો આ દસ વર્ષ તમે મહેનત કરી ગયા તો જીંદગીભર લહેર અને જો આ દસ વર્ષ તમે લહેર કરી તો જીવનભર..કહેર! એમ થાય છે એમની વાતમાં કેટલી બધી સચ્ચાઈ  હતી.

હવે તો દર વર્ષે નવા નવા નિયમો પરિક્ષાને લગતા આવતા જાય છે અને વાલી તેમજ બાળકોને ચિંતામાં મૂકી દે છે. પણ તમે મહેનતને મહત્વ આપશો અને કઈ દિશામાં જવુ એ નક્કી કરશો તો વાંધો નહી આવે. 

૯મા-૧૦મા અને ૧૧-૧૨મા ભણતા વિદ્યાર્થીઓને બસ એ જ કહેવા ઈચ્છુ છુ કે, મહેનત કરે રાખો. ખૂબ ભણવુ જરૂરી નથી, મતલબ કે, દસ કલાક ભણવુ જરૂરી નથી પણ બે-ત્રણ કલાક સાચી દિશામા મહેનત કરો તો એનુ પરિણામ સારુ જ આવશે. 

મહેનત તો કરવી જ જોઈએ,કોઈકવાર મોડુ પરિણામ મળશે પણ મહેનતનુ ફળ અચૂક મળવાનુ, .. માટે મહેેનત કરતા રહો. બીજા જોડે કમ્પેર પણ ના કરો. પોતાની કદર કરજો, સંતોષી બનજો, અને પોતાનાથી સંતોષી રહેવાથી તમારા અચીવમેન્ટ્સ પર તમને ગર્વનો અનુભવ થશે.

એવા લોકોથી ધેરાયેલા રહો જે તમને પ્રેરણા આપે,જે તમને એક બેટર પર્સન બનાવી શકે. સતત ટીકાઓ કરનારા કે નેગેટીવ અપ્રોચવાળા લોકોથી દૂર જ રહો કારણકે આવા લોકો તમારો અમૂલ્ય ટાઈમ વેઈસ્ટ જ કરે છે અને વત્તા ઓછા પ્રમાણમાં તમને એમના જેવા જ બનાવવા ઈચ્છે છે. માટે આ તો ખાસ ધ્યાન રાખવુ જેથી તમારા આગળના રસ્તામા આવા અવરોધો તો ન જ આવે.

અને અંતે તમારી વેલ્યુઝને વિરુધ્ધ તમને કોઈ જ જીવન જીવવાની ફરજ ના પાડી શકે માટે પોતાના વેલ્યુઝને વળગી રહો.

જોવો જીવનમાં કોઈ પણ ક્ષેત્રમાં એવા “પર્વતપર ની એડીએ” ઉભા રહેવુ, જેને ચડવાની તમને ઈચ્છા થાય અને જેની જર્ની તમારામાં રોમાંચ અને ખરો આનંદ આપે. બાકી તો જે પર્વત પર ચઢવુ જ નહતુ એ “પર્વતની ટોચ” પર  ઉભા રહીને પણ તમને ત્યા એ ટોચને સરકર્યાનો, કે એ ટોચપર રહેવા નો આનંદ નહી રહે.

માટે મહેનત કરતા રહો અને સાચી દિશામા કરતા રહો. 

નહીં તો ..કન્ફ્યુઝન હી કન્ફ્યુઝન હૈ સોલ્યુશન કા કુછ પતા નહી.. સોલ્યુશન જો મિલા તો ક્વેસ્ચન ક્યા થા પતા નહી?!!

-ધારાભટ્ટ-યેવલે

રામ નામ રસ ભીની..

Posted on Updated on

રામ નામ રસ ભીની..

ધ્રુવ પ્રહલાદ સુદામાને ઓઢી, શુકદેવને નિર્મલ કીની,દાસ કબીરને ઐસી ઓઢી, જ્યુ કી ત્યું ધર દીનીચદરિયા જીની રે જીની, યે રામ નામ રસ ભીની , ચદરિયા જીની રે જીની..

આજે રામ નવમી છે. અને આનાથી વધારે સારો દિવસ કયો હોઈ શકે રામને યાદ કરવાનો, રામને યાદ રાખવાનો, રામને તન મન અને અંતરમા ઉતારવાનો!! નાનપણથી  મને કુદરતી રીતે જ રામનામનો મોહ હતો..”રામ” અને “રામાયણ” મને ખૂબ પ્રિય..નાનપણમાં તો બહુ ખબર ન પડતી પણ રામ નામ પડતા જ એક મનમા અલગ ભાવ આવે..સારો ભાવ, સુખનો ભાવ, પ્રેમ નો ભાવ, ધાર્મિક ભાવ, પવિત્રભાવ, સકારાત્મક ભાવ..એક પ્રકારે સંતોષનો ભાવ..અને કહે છે ને કે જેને જે પ્રકારે જોઈતુ હોય એને એ પ્રકારે ભગવાન અપાવી દે છે.. એમ મને પણ રામ કોઈના કોઈ પ્રકારે મળતા રહ્યા..ક્યાંક ભજનોમા તો ક્યાક કથા સ્વરૂપે તો ક્યાક સ્વયં રામચરિતમાનસમાં! અને દરેક વખતે એમાંથી કાંઈકને કાંઈકને નવીન જ જાણવા મળ્ચુ! હજુ પણ આ ક્રમ ચાલુ છે અને આગળપણ ચાલતો રહેશે. પણ શરૂઆતની વાત કરુતો એ રામનામ એ અજાણતા, અજ્ઞાનતા અને રટણથી શરૂઆત થયેલી..મતલબ કે કોઈ ગાય છે, કોઈ સંભળાવે છે, કોઈ ચર્ચા કરે છે, કોઈ સત્સંગમાં વર્ણન કરે છે તો કોઈ વાર જપાય છે, કે પછી રામનામની ચોપડીમા બસ લખાય છે..અને પછી આટલુ થતા થતા આગળના બધા જ અજ્ઞાનતાના “અ” ધીરે ધીરે ભૂંસાતા ગયા અને સાચી રીતે એને જાણતા થયા, જ્ઞાનથી માનતા થયા અને સાચા રટણને આ જીવનની ચોપડીમાં ઉતારતી થઈ!

રામ રામ રામ.. રામ ક્યા નથી?! જન્મતાની સાથે “રામ” બોલાય છે પૂજાય છે, કોઈ ઘેર આવે તો “રામરામ” કહેવાય છે, કોઈ ઘેરથી જાય તો વિદાયવેળાએ પણ “રામરામ” કહેવાય છે, શોકમા, દુખ-દર્દમા પણ આપડે “રામ રામ”, બોલીએ છીએ, હરખમાં, ખુશીમાં, પરિશ્રમમાં,પુરુષાર્થમાં, પ્રેમમાં..જીવનના છેલ્લા શ્વાસમાં અને પ્રવાસમાં..સર્વમાં બસ રામ રામ અને રામ જ છે! આપણી સંસ્કૃતિની શરૂઆત મધ્ય અને અંતમાં, આપણા રોમેરોમમાં, બધે જ રામ વસેલા છે! એને જાણી લીધા પછી બીજુ જાણવાની જરૂર જ શી?!

તુલસીદાસજી કહે છે કે, “ર” “આ” અને “મ”, એટલે કે સૂર્ય, અગ્નિ અને ચંદ્રમા. રામ એ દિવસ અને રાત્રી,  સૂર્યની કિરણની જેમ પૂર્ણ જગત ઉપર વિધ્યમાન છે. રામ થકી આ જગત પ્રકાશમાન છે..બહાર અને ભીતર.

માટે રામનામની જડીબુટ્ટી ને પ્રેમથી આરોગો, અને એનો પ્રકાશ અંદર-બહાર આપોઆપ જ ફેલાતો રહેશે.

રામ રામ જય રાજા રામ, રામ રામ જય સીતા-રામ..

– ધારા ભટ્ટ- યેવલે

ખુશી ક્યા છે?!

Posted on Updated on

ખુશી ક્યા છે?!

સવારે ઉઠ્યા ચા-પાણી નાશ્તો કરી ખબર પડે આજે કામવાળા બેને રજા લીધી છે! એણે રજા લીધી પણ ઘરના કોઈએ વિચાર્યા વગર “એ લોકો આવા જ હોય!’ કરીને કહ્યુ અને આપડો મગજ વધારે ખરાબ થયો! સાંજે ભીંડાના શાકનો પ્લાન હતો પણ.. શાકવાળો જ ન આવ્યો! છોકરાને મેથ્સના પેપરમા બાણુ માર્ક જ આવ્યા!! અને તમે છોકરા/છોકરીને ઘમકાવી કાઢ્યા!! સરવાળે બન્નેનો મગજ ખરાબ! ૩-૪ વાગતા એમ થાય આજે તો ઠંડી ઓછી થવાનુ નામજ નથી લેતી!! હસબન્ડ ઓફિસથી આવે એટલે આખા દિવસનો ત્રાસ એના પર ઠાલવીએ અથવા જો હસબન્ડને ઓફિસમા દિવસભર કોઈને કોઈ મુશ્કેલીનો સામનો કરવો પડ્યો હોય તો એ ઘરે આવીને તાડુકે!! અંતે ઘરના બધાનો મુડ ખરાબ અને નિર્શ્કશ નિકળે કે ‘આજ નો દિવસ જ ખરાબ છે!!’

પણ..જરા વિચાયીએ.. ક્યો દિવસ એ પરફેક્ટ હોય છે?! જોવા જઈએ તો દરેક દિવસમા કંઈકને કંઈક ખૂટતુ જ હોય છે!! જો એમા પણ આપણે ખુશી શોધી લઈએ તો? જો એમા પણ એકાદ સારી વસ્તુ શોધી લઈએ તો?! તો આપણને ખબર પડશે કે વર્ષમા એકાદ જ દિવસ એવો આવશે જ્યા આપડા પ્રયાસ વગર એ દિવસ આપડા માટે પરફેક્ટ નિકળ્ચો કે બન્યો હોય! માટે.. ખુશી એતો અંદરથી આવે છે, પ્રયાસોથી આવે છે, આપડા વલણ કે એટીટ્યુડથી આવે છે!

કામવાળી ન આવી તો એને એક ફોન કરીને(આજકાલ બધાની આસે મોબાઈલ છે) પૂછો  બની શકે એના ઘરમા ખરેખર કંઈ મુશ્કેલી હોય! જોજો બીજે દિવસે એ હોંશેહોંશે કામપર આવશે અને તમારા પ્રત્યે એક અલગ માન પણ એને થશે! શાકવાળો ન આવ્યો તો સાંજે છોલે-પૂરીનો પ્રોગ્રામ કરી ફેમિલી સાથે બહુ દિવસે બનાવ્યા હોવાથી એનો આનંદ માણો! જોજો ઘરના બધા કહેશે કે, “મજા આવી હોં!” બાળકોના માર્કને લીધે ટેન્શન શુ લેવુ? એને કહો,”બાણુ એ ખૂબ સારા માર્કસ છે અને મને તારા પોટેન્શયલની ખબર છે માટે તુ જરૂર નેક્સટ ટાઈમ સરસ માર્કસ લાવવાનો!” જો જો એની સ્માઈલથી બન્નેના ચહેરા ખીલી ઉઠશે અને એનામા બેસ્ટ કરવાની ઘગશ આવશે! દિવસ ખૂબ જ ઠંડો હતો તો સ્વેટર પહેરીને, બે વાર ચા/કોફીનો આનંદ માણી, વોર્મ એટમોસ્ફીયર બનાવી એને પરફેક્ટ બનાવીએ!! હસબન્ડ ઘેર આવે તો મ્યુઝિક, ફેવરીટ ટીવી શો, કપલ યોગા, ફેમિલી યોગા,કે બ્રીસ વોક સાથે સુદર સમયનુ નિર્માણ કરીએ!!

આમ આપડે ખુશી કે પોઝીટીવીટીને જ આમંત્રણ દેશુ. અંધારી કોટડીમા ખુશીને બંધ કરીને  એને ક્યાક બહાર શોધી શુ મેળવશુ? એતો ‘રોંગ નમ્બર’ જ ગણાશે! મુશ્કેલી ક્યા નથી આવતી?! દરરોજ આવે છે! પણ એને કઈ રીતે ખુશીમા પરિવર્તિત કરવી એજ  મહત્વનુ છે અને એ આપડા જ હાથમા છે!

વોટ્સએપ જ્ઞાન:

“ખુશી તેમને નથી મળતી જે જીંદગીને પોતાની શરતો મુજબ જીવે છે, ખુશી તેમને મળે છે જે પોતાની, ઘરના કે એના આસપાસના લોકોની  ખુશી માટે પોતાની જીંદગી જ બદલી નાખે છે.”

“જો બકા, ગમે તે સંજોગોમા ખુશ તો રહેવાનુ જ!!”

-ધારા ભટ્ટ-યેવલે

ટેરીફીક ટુ

Posted on Updated on

#funny bunny

ટેરીફીક ટુ (Terrific Two)

બધા અનુભવ હું પોતાના શેર નથી જ કરતી પણ આ વાત એ સૌને જરુર ગમશે. 

લેખની શરૂઆતમાં જ કહી દઉ મારે જ નહી તમારે બધાને પણ આવા ટેરીફીક નાના-મોટા અનુભવ થયા હશે, હેને? જરૂર કોમેન્ટસમા શેર કરજો.

While we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about

-Angela schwindt

કહેવાય છે કે, બાળકને કુદરતી રીતે જ ઉછરવા દ્યો….પણ (૧૦૦)સોમાંથી (૯૯)નવ્વાણુ વાર આ વાત પર વિચાર કરેલો હશે..અને અંતે જે થયુ એ અહીં લખુ છુ..

સંતાનમાં એક દિકરો છે. એ જ્યારે બીજા વર્ષમા પ્રવેશ્યો ત્યારે જેમ બધા કહે છે ને કે, બાળકના જન્મ બાદનુ બીજુ વર્ષ એટલે,”ટેરીફીક ટુ”, બસ, એવુ જ ફીલ થયેલુ. ધણાએ કહેલુ કે, જોજો હો, હવે તો પગ આવશે.. ધ્યાન રાખજો..તો વળી કોઈકે કહેલુ હવે.. “ટેન્ર્ટમ થ્રો કરશે” તો વળી કોઈકે કહેલુ ,જોજો સખત હેરાન કરશે પગ ભલે એને આવે પણ તમે પગ વાળીને નહી બેસી શકો!! અને થયુ પણ એવુ જ ..એના જન્મના એક વર્ષ પછી નો સમય એ ખરેખરો કસોટીનો હતો. એક તરફ પહેલા વર્ષની કેન્ડલને એણે ફૂંક મારી અને બે મહિનામા અમારી હવા નિકળી ગઈ!! વિદેશમા રહેવાથી, બાળકની સારસંભાળથી લઈને બધુ જ કરવાવાળી હુ એકલી જ અને આ કારણે સૌથી વધારે દોડભાગ મારે જ કરવી પડે.. પતિદેવ આવે એટલે એમની દોડાદોડી!! 

પગ આવ્યા એટલે દિકરાનુ આખા ધરમા દોડાદોડ ચાલુ..કિચન, ડ્રોઈંગરૂમ, બેડરૂમ બધેજ જાણે આતંકી હુમલો!! બેડરૂમમા ચાદર આખી ખેંચી કાઢે!! એ ઠીક કરવા જાઉ ત્યા કીચનના નીચેના કબાટોના વાસણોનો ઠગલો થઈ જાય!!એના હાથમા ટોય (રમકડુ)આપીને કીચન સમેટવા જાઉ ત્યાતો, ‘ધડામ!! ધડામ!!’ અવાજ સંભળાય!! પાછળ વળીને જોઉતો કોઈ નહી!!પણ કાલુ કાલુ હસતો ડ્રોઈંગરૂમમા રીમોટને ધોકો સમજી પછાડતો પકડાય, જાણે કહેતો હોય કે,’એ ટોયને(રમકડાને) પકડીને બેઠા બેઠા રમવાના દિવસો ગયા, મમ્મા’!! એને ના-ના કરુ એમ વધારે ધમા ધમ અને લઈ લેવા કરુ તો ‘દેકારો વત્તા ધડામ ધડામ!!’. 

ડ્રોઈંગ રૂમ તો જાણે ‘બોક્સીંગ રીંગ’ બની જાય અને સામેનો ખેલાડી તેઝ, નીડર, ચતુર, નવા દાવપેચ અજમાવવા વાળો તથા દરેક રૂલની અવગણા કરવાવાળો હુનરબાજ બની જાય!! જ્યારે પહેલો ખેલાડી એટલેકે ‘હુ’ એવુ મહેસુસ કરુ જાણે ‘એ સમયે ઘાંઘો બનીને એક્સપીરીયન્સડ ખેલાડી રીંગ મા બધા જ દાવપેચ ભૂલી ગયેલો ચીત્તાપાટ છે!!’ જાણે આ નવા ટેકટીક્સથી ‘ટોટલી કન્ફ્યુઝ’ થઈ ગયો છે!! અને પછી તો શુ??!! બસ ડીફેન્ડ જ કરે રાખવાનુ!!!

પતિદેવ ઘરે આવે એટલે શરૂ શરૂમા સુનામી શાંત હોય અને પપ્પાને એમ જ થાય કે, ‘ઓહો!! કેટલો ડાહ્યો દીકરો છે!!’ આપડે ગમે એટલુ એક્સપ્લેઈન કરીએ પણ..પિતાને એવુ લાગે જાણે પોતાની વાઈફ કોઈ બે વર્ષના બાળકની અને એની માઁની ‘એડવેન્ચરસ ટેલ’ કહે છે!! પણ થોડા દીવસોમા રૂટીન બદલાય અને પપ્પાને ખબર પડે કે, મારી વાઈફ સાચી છે! આ વીરગાથાએ આપડા ઘરમા ઘટાતી રોજની જ ઘટના છે!! અને પછી તો સુનામીની ખરેખરી પિતા પર પણ વિતે!! ઉપરથી મને કોમ્પ્લિમેન્ટ મળે કે,’ડીયર,એકલે હાથે કેમ સંભાળી લે છે?!’ એટલે મારે કહેવુ પડે..બસ, ડીફેન્સ કરીને!! અને બન્ને હસી પડીએ!!

પણ, આમ કેટલો વખત કાઢવો?! રાત્રે સતત ચોકી કરવી(અડધી ઉંધમાં હોઉ તોય)અને દિવસે સતત સજ્જ થયેલા સિપાહીની જેમ તૈયાર રહેવાનુ!! છતા કોઈના કોઈ ઉપાય તો શોધવો જ રહ્યો!! એટલે દીકરો ગાઢ નિંદરમાં હોય ત્યારે આ વિશે વાંચવાનુ શરૂ કર્યુ. થોડી નવરાશ મળતા મિત્રો, વડિલો, અને કઝીન્સને પૂછપરછ કરુ., પણ એ કરવુ ભારે પડ્યુ કારણકે બધાના અલગ અલગ અભિપ્રાય!! માટે કરવુ તો શુ?! એટલે પછી બન્નેએ બધુ જ છોડીને પહેલા તો પોતાને શાંત કર્યા. ઘરમા ફેરફાર કર્યા, જેમકે, કિચનમા નો એન્ટ્રી માટે ગેઈટ કરાવ્યો, બેડ માટે ફીટેડ બેડશીટ્સ લાવી, દરેક ખૂણે એટ્રેક્ટિવ ટોય્ઝ અને આલાર્મ રાખ્યા જેથી મુશ્કેલી થોભી થોભીને આવે.. વિગેરે વિગેરે!! પછી આ બોક્સરને રીંગમા કઈ રીતે માત દેવી એની યોજનાબધ્ધ તૈયારી શરૂ કરી કે ક્યાક ડીફેન્સ કરવુ, તો ક્યાક અટેક, ક્યાક પેશ્નસ (ધીરજ),તો ક્યાક તેઝતર્રાર, તો વળી ક્યાક જાતે જ હારીને ખુદ વીનર થવુ!! અને આ ખરેખર કામ આવ્યુ. એક ઉદાહરણ આપુ કે, પહેલા તો ફેઈક(ખોટુ) રીમોટ લાવ્યા, પણ પકડાઈ ગયા!! એટલે પાછુ ઝીરોથી શરૂ થયુ કે ..જો એના હાથમા રીમોટ હોય તો માગવુ નહી..પણ બીજી ગમતી વસ્તુની લાલચ દેખાડીને રીમોટ લેવાનો પ્રયત્ન કરવો!! અને જો એ ચતુર ખેલાડી આપડી પાસેથી બન્ને લઈલે તો દોડાદોડી કરી એને કન્ફ્યુઝ કરવો!! મોકો મળે ત્યારે રીમોટને અનઈન્ટરેસ્ટિગ સાબિત કરવુ, રીમોટ એની નજરથી દૂર રાખવુ અને મોસ્ટ ઓફ ધ ટાઈમ ખોવાઈ ગયુ છે એવી એક્શન અને ઈમોશન સાથેની ફિલ્મ તૈયાર કરીને રાખવી!! અને સૌથી જરૂરી કે, ટેકટીક્સ બદલતા રહેવી નહીતર અસર થવાની શક્યતા ઓછી થઈ જશે!!

એકવાર રોવાની એ એક્ટિંગ કરી..પણ એ થોડા દિવસ જ ચાલ્યુ!! કા.કે થોડે દિવસે અમારા કરતા દીકરો એમા પાવરધો થઈ ગયો!!! અને ખૂબ અફસોસ થયો કે હવે તો આ લખેલુ ભૂસવુ રહ્યુ, બાપલા!! એને ભૂસતા તો નવનેજા પાણી ચડી ગયા!! એટલે પછી થી અમે પણ રૂલ્ઝ બનાવ્યા કે જે કરીએ એમા ખોટુ ના થાય..નહી તો, દે ધમ્મ!! રીબાઉન્ડ થઈને પાછુ આવશે!! હહાહા!!

આમ ને આમ એનુ ટેરીફીક યર પતતા પતતા અમે ટેરીફાઈડ થઈ ગયેલા!!

જીવનના અમુક અનુભવો ગમે તેટલા વાંચો પણ પોતે અનુભવીને જ સમજાય છે. ગમે તેટલા કિસ્સા સાંભળ્યા, મેગેઝીન,પેપરો ફેંદી વળ્યા..પણ એક વાત એ આખરે સમજાઈ કે દરેક બાળક અલગ છે, અને એ પોતાની રીતે અલગ છે!! માટે બીજાના અનુભવની ઓથ તો મળી રહે પણ બીજાના અનુભવ સો એ સો ટકા તો મારામા ફીટ નાંજ થાય!! માટે મારા બાળકને મારે એક અલગ અનોખા બાળકની જેમ જ સમજવુ પડશે. એની સાથે હસી મજાક કરીને હિંસા વગર જવાબદારીભર્યુ રહેવુ પડશે!! અને તો જ આ જીવનની મજા માણી શકાશે..

ટીલ નેક્સટ ટાઈમ..એન્જોય વીથ ફેમિલી

વાંચવા બદલ આભાર

-ધારાભટ્ટ-યેવલે