હું ડાબોડી

Posted on Updated on


હું ડાબોડી
ડાબોડી કે જમણોડી હોવું એ ખૂબ જ પ્રાકૃૃૃૃૃતિક વાત છે.. પણ નાનપણમાં ઓછી સમજણનાં કારણે ઘણીવાર ઘણા પ્રસંગે હું અંતઃ ક્ષોભ અનુભવતી! ડાબા હાથનો દરેક કામમાં સહજ જ ઉપયોગ થઈ જતો..પછી કોઈ જો ટોકે તો વારે વારે એક હીચકીચાહટ થાય! ખાસ કરીને માંગલીક પ્રસંગો જ્યાં કંકુ ચાંદલા કરવાનાં હોય કે પૂજા માટે! મમ્મી મારી બહુ સસ્ર્ટિક(આ બાબતે).. ડાબો હાથ આગળ આવતા જ વઢે ટોકે, પણ એનો કંઈ વાંક નહી કા.કે, એક માઁને હંમેશા ચિંતા રહેતી હોય કે કોઈ બીજું ટોકે એના કરતાં એ પોતે જ પોતાના સંતાનને ટોકે! માટે હું ઘણા કામો બંને હાથે કરી શકું છું..છતાં ડાબા હાથે વધારે સારી રીતે કરી શકું.
ત્યાં સુધી કે મે જમણા હાથે નાનપણમાં લખવાની પણ ટ્રાય કરી’તી! કર્સીવ રાઈટીંગની બુકો ભરી ભરીને પ્રેક્ટીસ કરી’તી! પણ બહુ ફાવ્યું નહીં પણ પરિણામે બન્ને હાથથી લખી શકતી! ડાબો થાકે તો જમણા હાથે લખતી, હા, અક્ષરમાં થોડો ફેરફાર જરૂર લાગતો! પછી એક વાર અભિદાનંદજી(ગુરુજી) ઘેર આવેલા, તો એમણે મને કહેલું કે, સુંદર લીખતી હો બેટા, લીખતે રહેના..લીખાઈ ભી બહુત અચ્છી હૈ! ત્યારે વધારે કંઈ ખબર ના પડે પણ એટલું સમજાણું હતું કે, જમણા હાથે લખવાનું બંધ કરીને કુદરતી દેનને સંભાળી લઉં!

પણ હું આમ સ્વભાવે કહો કે ગમે તે પણ વિચારું બહુ.. અને આવું કંઈ હોય તો પૂછું વાંચું કે જાણવાનો પણ પ્રયત્ન કરું..માટે પ્રોબ્લેમ્સ આવી પણ હું અંતે એ સમજી કે ડાબો જમણો એ ભ્રમણા છે..આ તો નેચરલ વસ્તુ છે, માટે કોઈ વાંધો નહીં. હવેનાં સમયમાં આઈ ફીલ કે, કોઈનેય આવી વાતથી પ્રોબ્લેમ નહીં થતી હોય. બસ, જમતી વખતે જો તમારું બાળક ઓડ લાગતું હોય તો એને એની પ્રકૃૃૃૃતિ ઉપર છોડી દો.. બાકી તમારા બાળકનાં મોમાં કોળિયો ગયા પછી તમને એનાં મોં પર અન્ય બાળકોની માફક જ સ્માઈલ રેલાતી દેખાશે એ પાક્કું!
હું જમું છું ડાબા હાથે પણ ચમચીથી દાળ પીવાની આવે તો એ સમયે ડાબા હાથથી જ ફાવે છે! બોલો કોણ કોણ મારા જેવું?!
Happy Left handers Day💐
-ધારાભટ્ટ-યેવલે

Advertisements

મોળાકત કે ગૌરીવ્રત

Posted on Updated on


મોળાકત
આપડા દેશમાં દરેક વ્રતનું અલગ અલગ મહત્વ હોય છે.
આજનાં સમયમાં પણ છોકરીઓ આ વ્રત કરે છે. પરંપરાને જાળવા કે પછી પોતે ઈન્ટરેસ્ટથી કરવા માગે છે માટે.
એમ આ ગૌરીવ્રત કે મોળાકત એ પણ એક વિશેષ મહત્વ લઈને આવે છે. ભગવાન શંકરને પ્રસન્ન કરવા માટે અને એ રીતે ભૂખ્યા રહી મોળાવ્રત કરી ભવિષ્યમાં સારા પતિને મેળવવાની કામના સાથે ભોળાનાથની પૂજા અર્ચના કરવામાં આવે છે. કુંવારીકાઓ આ વ્રત કરે છે.

ભગવાન શંકરને પૂજવાનું વિશેષ કારણ મને લાગતું હોય તો એ એ છે કે, એમને હંમેશા ફેમિલી મેન તરીકે જ બધે વર્ણવ્યા છે. એ પોતાની પત્નીને માન આપે છે, પ્રેમ કરે છે, એનું અપમાન નથી થવા દેવા કે નથી પોતે પણ કરતાં, એની સલાહ પણ જરુર પડે માંગે છે, પત્નિની જીદ પણ પૂરી કરે છે ને એને સમજાવે પણ છે, અને હંમેશા પોતાનાં સંતાન અને પરિવારમાં જ વધારે સમય પસાર કરે છે. આ કારણોસર પણ ભાળાદેવને આ વ્રતો માટે પસંદ કરવામાં આવ્યા હોય એવું બને! એક આઈડ્યલ હસબન્ડ એન્ડ અ ફેમિલી મેન!

પહેલાનાં સમય પ્રમાણે વિચારીએ તો એમ થાય કે આ વ્રત વિધિ એ છોકરીઓને આગળનાં જીવનમાટેની પૂર્વ તૈયારીનાં ભાગરુપે જ કરાવવામાં આવતી હશે. પહેલાનાં સમયમાં લગ્ન પણ નાની ઉંમરમાં જ થઈ જતા, અને માટે પૂજા વિધિ કરવી, જવેરા વાવવા, સાજસૃૃૃૃંગાર કરવો, ભૂખ્યા રહેવું કે પછી મોળુ જમવું! આ બધું જ એક પ્રકારે સાંકેતિક છે..સર્મપણ, સંસ્કાર, પ્રેમ, જતુ કરવું, હળીમળીને રહેવું, ભગવાન ન કરે પણ માઠા દિવસોનો જો સામનો કરવો પડે તો પણ સર્વાય કરવું, દરેક પરિસ્થિતિમાં ખુશ રહેવું કે અમુક સમયમાં સંયમી રહેવું!

મારા મતે તો આ એક પ્રેકટિકલ ટેસ્ટ જ રહેતી. અને સતત પાંચ વર્ષ કર્યા પછી એ પરિક્ષામાં તમે ધામધૂમથી ઉતીર્ણ થાવ. આ પરિક્ષામાં બધા સડસડાટ પાસ નથી થતા હોંકે! કોઈ પાંચને બદલે સાત કે આઠ કે દસ વર્ષે પણ પાસ થાય હા, પણ પૂરા થયા પછી ઉજવણી તો એક સરખી જ હોય. અને એ વખતે ઉજવણીમાં બધી બહેનપણીઓની પોલ ખૂલે, કોણ મોળાવ્રત નામનાં જ કરે છે?! પણ સપોર્ટ તો કરીએ જ એક બીજાને! અને એક પ્રશ્ન એ બધીજ બહેનપણીઓ એક બીજાને પૂછે,’તારે કેટલામું વર્ષ?!’
સૌથી વધારે જાગરણનાં દિવસે મજા આવે જ્યારે સખીઓ સાથે જાત જાતની રમતોનું આયાજન સમૂહમાં કરવામાં આવે, મેળ મિલાપ થાય અને પાંચ દિવસનાં ઉપવાસ અને એની તકલીફ પણ જાણે હર્ષોઉલ્લાસનાં વાતાવરણમાં ભૂલાય જાય.
આમ આ આપડા વ્રત એ એક પ્રકારે ખૂબ બધું શીખવે પણ છે, જેમ કે ગમે તેવો કપરો સમય હોય પણ એ કાયમ નથી રહેતો, દરેક સમયમાં ભગવાનને સાથે રાખવાથી શક્તિ મળે છે, કામ પાર પડે છે અને અંતે આપડે એ રીતે ઉતીર્ણ થઈને પરિસ્થિતિઓને માત દઈને ભગવાનને જ પ્રાપ્ત કરીએ છીએ.
બધી જ કુમારીકાઓને ગૌરી વ્રતનાં વધામણા. ભગવાન ભોળાનાથ સૌને ફળે.

-ધારાભટ્ટ-યેવલે

ધોળેશ્વર મહાદેવ,ગાંધીનગર

વાંછટ

Posted on


આમ જોઈએ તો આપડા જીવનમાં ક્યાંકને ક્યાંક એવી જગ્યાઓ હોય જ છે જ્યાંથી વાંછટ આવતી રહેતી હોય અને આપડે જાગવું જ પડે છે, નૈ?!
-ધારાભટ્ટ-યેવલે

જાને તેરે શહેર કા ક્યા ઈરાદા હૈ,
આસમાઁ કમ, પરિન્દે જ્યાદા હૈ
-આર્કો

અવનવારંગો

Posted on Updated on


રોજ સવારે હું આશ્ચર્યમાં ગરકાવ થઈ જઉં છું કે, આ ધરતીને રચવાવાળો કેવડો મોટો કલાકાર છે, જેણે કેવા કેવા રંગોથી આ ધરતીને સજાવી છે. અને માણસને પણ..એને પણ અનેક રંગોનો બનાવ્યો છે..બહાર અને અંદર!

કહેવાય છે આપડે પણ એનાં જ અંશ છીએ..તો શું એ પણ આપણાં જેવો જ હશે?! આપણે આંશિક તો એ અનેક ગણો વિશાળ….સારાનું પ્રમાણ અખૂટ અને નરસાનું પણ અનહદ!

વિચારીએ તો કેટલું અદ્ભૂત લાગે..સારું નરસું, સુંદર અસુંદર બધું જ એક સાથે, એક જગ્યાએ, એક માણસ માં! એટલે કે આપડી આસપાસમાં અને આપડાંમાં..!

-ધારાભટ્ટ-યેવલે

ગ્રીન ટી

Posted on

ઉંમર ૩૫-૪૦: ફિટનેસ કોચ આવે અને કહે, કાલથી ગ્રીન ટી પીજો. બે કલાકની મહેનતે બજારથી ગ્રીન ટી આવે. સવારે ઉઠીએ. દસ મીનીટ પછી ગ્રીન ટી બનાવીએ અને મીલ્ક વાળી ચા એક કલાક પછી પીશું એવું હાથમાં છાપું લઈ વિચારતા વિચારતા ગ્રીન ટીનાં સીપ લઈએ. અને ફિટનેસ કોચનાં શબ્દો યાદ આવે ‘ ડીટોક્સીંગમાં મદદ મળે!’ હું છાપું વાંચવાનો ડોળ કરતાં મનમાં વિચારું કે, ‘એ ફિટનેસ ટ્રેનર ક્યા ડીટોક્સીંગની વાત કરતી હશે?!’
એટલામાં તમને તમારા બાળપણની સવાર નજર સામે તરતી દેખાય છે! તમેજાણે નદીમાં એક ડૂબકી મારી હોય એ રીતે!
ઉંમર ૬-૧૪: સવારનો સમય. મમ્મીનો અવાજ દૂરથી સંભળાય છે,’ઉઠો છોકરાવ,’
થોડી વારે એ અવાજ નજીક આવે છે. માઁ તમને હલબલાવીને ઉઠાડે છે. તમે અડધી ઉઁઘમાં હોઈ ઉંઘ બગડતા એક છણકામાં માઁને કહો છો કે,”સુવા દે ને!’ પણ માઁ તમારો હાથ પકડીને ઉઠાડે છે અને કહે છે, ‘મોઢું ખોલો!’
મોઢું ખોલાવડાવી એમાં ચાર પાંદડા તુલસીનાં મૂકી કહે છે,’ફટાફટ ખાઈ લો, અને દસ મિનીટમાં ઉઠીને એક ગ્લાસ ગરમ પાણી પીને પછી તૈયાર થઈ જાવ’
તમે માથે ચાદર ઓઢીને એનાં બીજા ‘રોજનાં એકનાં એક’ જેવા ડાયલોગને ન સાંભળવાનો ઢોંગ કરો છો, છતાં સંભળાય છે! જતા જતા માઁ રોજની જેમ કહે છે, ‘સાંભળજે હોં કે, શરીર માટે સારું!’
વળી પાછા તમે નદીમાંથી ડૂબકી મારીને બહાર આવી જાવ.
થોડી વારે ફિટનેસ ટ્રેનર આવે એની ફીસ વસુલે અને તમને પૂછે, ‘આજે ગ્રીન ટી પીધી’તી? શરીર માટે સારી હોં કે!’
-ધારાભટ્ટ-યેવલે

હેપી મોનસૂન

Posted on

મોનસૂન શરુ અને સાથે સાથે એનાં સાઈડ ઈફેક્ટ્સ પણ શરુ..આજે સવારે પલળેલું છાપું આવ્યું!.. પ્રોબ્લેમ?! ના.. પંખા નીચે સુકવીને વાંચીશું! સારી વાત સાથે નાની નાની ન ગમે એવી વાતો પણ જોડાયેલી હોય છે.. તોશું એનાં લીધે વરસાદને કોસવો?! ના..વરસાદ જો પ્રિય હશે તો એની સાથેનું સારું કે નરસું બધું જ સમાન લાગશે..હા, હમણાં પેપરને થોડી તકલીફ પડશે!!
હેપી મોનસૂન આપ સહુને..🌳🌱💐🌸🦋
-ધારા ભટ્ટ-યેવલે

ફ્રિઝ વગર રહી શકાય?!

Posted on Updated on

ફ્રિઝ વગર રહી શકાય?!
ફ્રિઝ.. એમ કહેતા જ ઠંડકનો અહેસાસ થાય..અને એની છાઁવમાં આજની ગૃહિણીને કે વડિલો એકલા રહેતા હોય તેમને કે આજની લાઈફસ્ટાઈલમાં કોઈ પણ માણસને કંઈ, કોઈ જ અડચણ નથી! કોઈ આપડે ઘરે આવે કે આપડે ઘરે પહોંચીએ ત્યારે સૌથી પહેલાં ફ્રિઝ ખોલવામાં આવે! હોય છે ને એવું?! ભરપૂર ફાયદાઓ પણ છે અને અમુક ગેરલાભ પણ!

અઠવાડિયાનું શાક ભરવાનું હોય કે, દૂધને ફ્રિઝમાં સ્ટોર કરવાનું હોય, દહીં,માખણ,કે પછી કોઈ આવે ગ્યે પેશ થતા ઠંડા પીણા કે પાણી અથવા ફ્રિઝરનો બરફ, અને ફ્રિઝરમાં મૂકાતી વસ્તુઓ હોય! મને ઘણીવાર વિચાર આવે કે પહેલાં જ્યારે ફ્રિઝ નહોતું ત્યારે બધા કઈ રીતે રહેતાં હશે?! કોઈ કોઈ વાર લોકો કહે તેમ હું પણ માની લઉં છું કે,’પહેલાં એટલી ગરમી નહોતી પડતી!’ પણ ખરેખર વિચારી જુઓ કે ફ્રિઝ ના હોય તો?!
હા, તો આ વખતે અમે આવ્ચા અને ખબર પડી કે ફ્રિઝ નથી ચાલતું!! તો પછી હવે?! પહેલાં તો થયું ફ્રિઝ વગર કઈ રીતે મેનેજ કરીશું?! પણ પછી થયું એમાં શું? કંઈક નવું શીખીશું અને જૂનાને મમળાવીશું, એક્સપીરીયન્સ મળશે..અને જ્યારે કોઈ કહેશે કે ફ્રિઝ નથી કે બંધ પડ્યું તો એ માણસને બહેતર સમજી સકીશું! થયું પણ એવું જ! પણ એક વાત કહું, બે-ત્રણ દિવસ થોડી અડચણ ખરેખર લાગી..સૌથી પહેલાં તો ફ્રિઝનો અવાજ જ ખૂબ મીસીંગ લાગે..જાણે સાવ ખાલી ઓરડાંમાં બેઠા હોય પણ એ થોડી થોડી વારે પોતાનાં ઈલેક્ર્ટોનીક અવાજથી હાજરી પૂરાવતુંં હોય! અને અચાનક જાણે સાવ સુનું?! અને થયા કરે, હાજર તો છે પણ નથી?!
પણ પછી ધીરે ધીરે ફાવી ગયું! નાની નાની વસ્તુઓ પર ધ્યાન ગયું, જેમ કે, જરૂરત પ્રમાણે જ દૂધ શાક-ભાજી લાવવા, રોજનું રોજ તાજું શાક લાવવું, વાહન પણ બગડેલાં તો ચાલીને જવું આવવું જેથી કસરત પણ થાય અને ફ્રેશ શાક-ભાજી આવે! અમૂક પ્રકારનાં શાક એ ૧-૨ દિવસ ફ્રિઝ વગર ટકે, અમુક તરત વાપરવા પડે વગેરે! દૂધ રાતભર કઈ રીતે બગડ્યા વગર રખાય અને ફેંકવા કરતાં મેળવી દેવું! છાશ સહેજ ખાટી થઈ જાય તો નાની કેવાં રાત્રે ઢોકળાંનું પલાળતાં, અને સવારે ફ્રેશ ઢોકળા બનતાં એવી વાતોનું યાદ આવવું! કદાચ આવું જ કારણ હશે કે, ફ્રિઝ પહેલાનાં સમયમાં જમવાનાં,ચાનાં,માપમાં દૂધ,છાશ કે દહીં લાવવાનાં, સમય પણ ફીક્સ રહેતાં. જ્યારે આજનાં સમયમાં બ્રેકફાસ્ટ પણ લંચનાં સમયે લેવાય અને આપણે બે-અઢી વાગે બ્રન્ચ લઈ શકાય!આપણને ગમે એમ રહી શકાય! સારું કે નહીં એતો આપણે પોતે જ નક્કી કરવાનું હોય છે!
જોઈએ તો હું એ જનરેશનમાં જન્મી કહેવાવ જે ફ્રિઝ બોર્ન છે ! અને આ બધું સાંભળેલું મતલબ કે પ્રેકટિકલ કરવાનો સમય ન આવેલો! પણ કહે છેને કે ‘માથે પડે એટલે માણસ શીખી જાય!’ તો બસ એવું જ.
આજે જ્યારે ફ્રિઝ ચાલું થયું તો એમ કહી શકું છું અને પરિસ્થિતિ એવી છે કે..હોય તોય શું ને ન હોય તોય શું?! અનુભવનાં અંતે એમ કહી શકાય કે,આપણને વસ્તુઓની ટેવ પડી જતી હોય છે, એનાં વગર રહી જ ન શકાય એવું હોતું નથી! બાકી આ અનુભવે એટલી તો સો ટકા ખાત્રી થઈ કે, “ઓક્સીજન વગર માણસ મરી જાય, ફ્રિઝ વગર નહીં!! “😊
પણ આ જ્ઞાન સ્વઅનુભવે મળ્યું એનો આનંદ અલગ હોય છે હોં! બાકી આજે ફ્રિઝ ચાલું થયુંને એને ભરવાનાં વિચારો પ્રબળ થતાં જાય છે! જોજો આવતી કાલ સુધીમાં તો પાછું ઠસોઠસ!!!

Remembered this today,so sharing:

Read it somewhere…

Grow thru..what u go thru..felt like..its so true..
-ધારાભટ્ટ-યેવલે