gujarati humour

ઘડપણ

Posted on Updated on

એકલા રહેવું અને એકલતા અનુભવવી એમાં જમીન આસમાનનો ફર્ક હોય છે. એક મજા તો બીજી જાણે સજા..

જીવનનાં કોઈ પણ તબબ્કે એકલતાને મળવું પડે છે. ખાસ કરીને ઘડપણનો સમય.. જીવનભર ભર્યું ભર્યું રહેલું ધર અચાનકથી ખાલી થઈ જતું હશે તો કેવું ફીલ થતું હશે?!જે છોકરાઓને મોટા કર્યા, એમના ઉછેર પાછળ તમે તમામ જાતનાં ત્યાગ અને બલિદાન આપ્યા એ તમારું ઘર આંગણ છોડીને એક રીતે તમારા સહવાસનો ત્યાગ કરીને પોતાની જીંદગી પોતાની રીતે જીવવા ચાલ્યા જાય ત્યારે કેવી એકલતાનો આભાસ થતો હશે?! કદાચ  હાર્ટ અટેક જેવું જ ફીલ થતું હશે!! વિદેશોમાં તો ઘડપણમાં આ પ્રકારે હાર્ટ અટેક આવશે એવું તો ત્યાનાં લોકોને ખબર હોય છે, માટે પૂર્વ તૈયારીરુપે માનસિક રીતે એ લોકો તૈયાર હોય છે અને માટે બહુ ધક્કો નથી લાગતો હોતો..પણ ઈન્ડિયામાં માઁ બાપ હજૂ આ સહજતાથી સ્વિકારી નથી શક્યા! આમ તો આ ટોપિકનાં અનેક પાસાઓ હશે..અને બધાનાં મત પણ અલગ જ હશે. ગમે તે સંજોગોમાં વાત તો સ્વિકાર વિશેની જ હોય છે. પરસ્પરની..સમજણથી..બન્ને તરફથી!!

અચાનક છોકરાઓ પોતાની રીતે અલગ રહેવાનો નિર્ણય કરે તો એને સહજતાથી સ્વિકારી નથી શકતા!! અને ઘણીવાર આવા સંજોગોને વ્યવસ્થિત હેંડલ ન કરતા સબંધો વધારે વણસી જતા હોય છે. સમય પ્રમાણે બધું સ્વિકારવું જ રહ્યું! પ્રેમથી કે પીડાથી એ તો આપણે જ નક્કી કરવાનું હોય છે! ખેર, પણ આવા સમયે ચાહે દેશ કે વિદેશ.. માણસને જો સૌથી વધારે કોઈ વસ્તુની જરુર હોય છે તો એ છે,”હૂંફ”.  થોડી ક્ષણોનો પણ કોઈ સાથે વહેચેંલો હૂંફાળો સમય ઘણીવાર હ્દયમાં ધબકાર પૂરતો હોય છે. 

અમે સ્વિટઝરલેન્ડનાં ઝ્યુરિક શહેરની સીટી ટૂર કરી રહ્યા હતા.. અમારા ગ્રૂપથી થોડાં આગળ અમે ચાલતા હતા.. એવામાં એક ચર્ચની બહાર આ ઘરડા માજી બેઠેલા..ચાલતા ચાલતા મારું ધ્યાન એમનાં પર ગયું. .અમનું પણ.. અમારી અનાયાસ જ આઁખો મળી.. એમણે મને બોલાવી! હું આશ્ચર્યમાં જ હતી.. ઈશારાથી મને કહે,’બેસને!’ હું ઔપચારીક હેલો કરીને એમની બાજુમાં બેઠી..અમારા વચ્ચે કોઈ જ સંવાદ ના થયો!! થોડી વારમાં અમારું ગ્રૂપ આવી ગયું હતું.. અને હું એમને બાયનો ઈશારો કરીને ગ્રૂપમાં ફરી જોડાઈ ગઈ. એમને જે જોઈતું હતું એ કદાચ એમણે થોડી ક્ષણોમાં મેળવી લીધેલું! બાય કરતાં, એમની આઁખોમાં જીવ અને હોંઠે સ્મિત જોઈ મને પણ આનંદ થયો! થયું જાણે …,થોડી હૂંફ દઈને સ્મિતનો સોદો કરી આવી..જાણે વિદેશમાં પણ વેપાર કરી આવી!’

આજે.. એ ફોટોને જોતા પેલી ગઝલનાં શબ્દો રહી રહીને કાને અથડાય છે કે,” કંઈ ઈશ્વરની જેવું મળે ક્યાંક તમને, હો મંદિર કે રસ્તે એને ઉજવી લો, ને માણસની જેવું કળે છાતીએ જો, વધાવી લો ફૂલે, એને ઉજવી લો!’ 

એ સમયને કેમરામાં કેદ કરવા બદલ હબીનો આભાર.

-ધારાભટ્ટ-યેવલે

Advertisements

તરસ્યાનો ભગવાન

Posted on

તરસ્યાનો ભગવાન

ટીનએઈજ અને યુવાનીમાંનો સમય જ અલગ હોય છે. રોજ જ કંઈક નવું જાણવા મળે. આતુરતા પણ હોય નવું નવું કરવાની અને ઘણીવાર તો પ્રયોગો કરવાનું પણ મન થાય.. દુનિયા નવી લાગતી હોય, થોડું ઘણું  હજુ સમજ્યા જ હોય અને ઘણું જાણવાની ઈચ્છા પણ હોય. ઘણી વાતો, લોકોનું આચરણ કે સામાન્ય ઘટનાઓ જે  આપણા જીવનમાં રોજ જ ઘટાતી હોય પણ તેના ઉપર  શંકાઓ જણાતી હોય!! દા.ખ. તરીકે ભગવાન હોય? હોય તો કેમ ના દેખાય?! ક્યાં છે?! છે ખરો?!

નાનપણમાં એવું નહોતું! કોઈ કંઈ કહે તો ભોળા ભાવે માની લઉં. પણ વચ્ચેનો સમય(ટીનએઈજ)નો એવો હોય છે..જાણે અધકચરો.. જ્યાં સુધી ગળેનાં ઉતરે ત્યાં સુધીએ વસ્તુ માનવી કેમ?! કોઈ વાર ન સમજાય તો પણ માન આપવા હા કહી દઈએ..પણ મનનું સમાધાન ન થાય ત્યાં સુધી કેમ માનવું?! મંદિર જવું મને કાયમ ગમતું, આજેય ગમે છે. પણ એ સમય સંશય નો  જ હતો કદાચ.. જાત જાતનાં વિચારો મગજમાં ઘૂમ્યા કરે!

બધાનાં પોતપોતાના અભિપ્રાય હોય.. કોઈ કહે ‘ખૂબ તપ કરવું પડે, ભગવાન કાંઈ વળી એમ થોડો જડે?! તારે માટે રસ્તે થોડો ઉભો છે?!’  વળી કોઈ કહે, ‘મંદિરમાં છે ભગવાન, તો કોઈ કહે માણસમાં, પોથીમાં,કુદરતમાં,’ અને કોઈ કહે, ‘બધે જ.’ પણ મારે શું સમજવું?! મારા ભગવાન કદાચ મારે જ શોધવાનાં હતા?! એનું રૂપ એની  વ્યાખ્યા મારે જાણવાની હતી અને પછી જ સમજવાની હતી. એવામાં કોઈએ કહ્યું કે, મૂળીનાં (ગામનું નામ છે) માંડવરાયજી ભગવાનનાં પગપાળા દર્શને જાવ તો ભગવાન દર્શન દે અને માનતા પૂરી કરે!! મને માનતા તો નહીં ભગવાન દર્શન દે એ વાત જાણવા જેવી લાગી! ત્રણ ચાર જણા જેમને બાધા હતી એમની સાથે જવાનું નક્કી કરેલું. માનતા બધાને પણ મારી માનતા કંઈક ઓર જ હતી.

 મૂળી એ સુરેન્ર્દનગરથી ૨૫-૨૭ કી.મી., થાય અને મારે મમ્મીનાં ધેરથી ૭-૮ કલાક ચાલીને પહોંચી શકાય.. સવારે ચાર વાગે શરૂ કરીએ તો દસ -અગિયાર થતા પહોંચી જઈએ.  ઠંડીનાં દિવસો પસંદ કરવાનાં એટલે યાત્રામાં તકલીફ ઓછી પડે. સાથે પાણીની એક બોટલ રાખવી પડે કા.કે તરસ બહુ લાગે. પહેલી વાર ચાલવાનું હતું તો મનમાં ધણા સવાલો થયા ..પણ એક વાર શરૂ કર્યુ પછી કોઈ અલગ જ અનુભવ થયેલો..પરોઠનો સમય, ગુલાબી ઠંડી, પક્ષીઓની અવરજવર, એમના અવાજો, આઁખને ઠંડક આપે એવી લીલોતરી અને મનમાં કશુંક પામવાની ઝંખના!! આહ્લાદક લાગ્યું. પણ થોડો તડકો વધતા..તકલીફ પડવા માંડી..પાણી ખૂટી ગયું..ચાલવાનું તો ચાલુ જ રાખેલું..અને કોઈ ગામ આવે તો જ પાણી મળે એવો માહોલ..હવે શું કરવું?! એવું મનમાં થયું! ભગવાનને જોવાનાં ચક્કરમાં ભગવાનને પ્યારા તો નહીં થઈ જવાય ને?! ઘેરથી શું જરૂર હતી આવું બધું કરવાની એવા ઠપકા પણ સાંભળવા પડશે..હે પ્રભુ શું કરવું?! મોઢું સુકાતું જતું હતું અને પગ પણ થાકવા લાગેલા. હજુ તો ૭_૮ કિ.મી. બાકી હશે. આજુ બાજુ ક્યાંયથી પાણી મળવાની આશા વ્યર્થ હતી. એક પળ બધું છોડી જો કોઈ બસ નિકળે તો એમાં બેસી જવું, એવા વિચારો પણ આવવા લાગ્યા.. પણ કોણ જાણે કોઈ બસ, રિક્ષા કે છકડા વાળો પણ ના દેખાયો, જાણે ખરી પરીક્ષા લેવાઈ!! એવું લાગતું હતું કે બસ, ભાંગી પડીશું.

એવામાં રસ્તાની એક તરફ એક છોકરો અને એક બેન પાણી નાં બે માટલા લઈને બેઠેલો દેખાયા..પહેલા તો થયું કે, આ તરસ લાગી છે ને એટલે એવું દેખાતું હશે!! પણ એવું નહોતું..સાચે જ પાણીનાં માટલા હતા!! પછી તો જેમ તેમ ?કરીને ત્યાં પહોંચી ગયા. એક ગ્લાસ બે ગ્લાસ અને ૩-૪ ગ્લાસ પાણીપીધું!! પેલા બેનને પૂછ્યું તો એમણે કહ્યું, ‘અમે રોજ અહીં પાણીનાં માટલા લઈને આવીએ છીએ..આજે થોડા વહેલા આવી ગયા. મારા વર અમને છકડામાં અહીં મૂકી જાય. એમના શેઠ માંડવરાયજીને બહુ માને છે. અને આજે એમને ત્યાં વહેલું પહોંચવાનું હતું. આ પરબ પણ એમના શેઠની જ છે. અમારે એક પૈસો પણ ના જોઈએ.’ એ સમયે ઉભા ઉભા એક મહત્વનો પાઠ પણ શીખવા મળ્યો કે, હાથમાં સોની નોટ હતી, પણ એ હાથમાં જ રહી ગઈ..અને બીજું ગમે તેટલા પૈસા પાસે હોય, ખર્ચી શકાય એવી પરિસ્થિતિ હોય પણ કોઈ એક ગ્લાસ પાણી તો પીવડાવે?! એવી કઠીન પરિસ્થિતિમાં અપાતી સેવાની કિંમત અમૂલ્ય છે. એનો કોઈ મોલ ભાવ નથી.

પછી તો બાકીનું અંતર જલ્દી ચલાયું. માંડવરાયજીનાં દર્શન કર્યા. અને મનમાં એક શંકાનો નાશ પણ થયો.

કેવો અજબ ખેલ છે તારો પ્રભુ..માણસે માણસે, મંદિર મંદિર તને હું શોધતી રહી.. અને તુ મળ્યો, રસ્તા વચ્ચે, પાણી બની એક સેવાની પરબડીમાં!!

તું ખરેખર તરસ્યાનો ભગવાન છું.
-ધારાભટ્ટ-યેવલે

ભાઈબીજ

Posted on Updated on

કાર્તિક માસનાં શુક્લ પક્ષમાં આવતી બીજનાં દિવસે ભાઈ અને બહેનનાં પાવન પ્રેમનો તહેવાર ભાઈ બીજ ઉજવવામાં આવે છે. આપડો ઓફિશ્યલ બ્રધર્સ ડે કહી શકાય. 

આ દિવસે યમદેવ પોતાની બહેન યમુનાનાં ઘેર આવેલા અને યમુના એ એમને તિલક અને હાર પહેરાવી સ્વાગત કરેલું. આ જ રીતે નરકાસુરનાં વધ બાદ શ્રી કૃષણ પણ પોતાની બહેન સુભદ્રાને ત્યાં જાય છે અને એમનુ પણ સ્વાગત તિલક અને હારથી કરવામાં આવે છે. ત્યારથી આ પ્રથા શરૂ થઈ. બહેનો પોતાના ભાઈની સુખ અને શાંતિની પ્રાર્થના કરે છે. બદલામાં ભાઈ પોતાની બહેનને યથા શક્તિ ભેટ આપેે છે. હંમેેશા રક્ષણ કરવાનું વચન આપે છેે.કહે છે કે આ દિવસે યમદેેવે આર્શીવચન આપ્યા છે કે, જે કોઈ બહેન પોતાના ભાઈને આ દિવસે તિલક કરશે અે ભાઇ યમદેવની પણ સજાથી બચી જશે઼઼એનો એક મતલબ તો એક

મતલબ તો એ પણ થયો કે, બહેનની પ્રાર્થનાથી ભાઈને કોઈ પણ મુશ્કેલી નથી નડતી. આજનાં સમયમાં તો બહેન ભાઈ એક બીજાને મદદરુપ થતા હોય છે. તિલક એક પરંપરાનું પ્રતિક માત્ર જ રહી ગયું છે. 

જે બહેનો કોઈ પણ કારણસર ભાઈથી દૂર હોય એ ચંદ્રની પૂજા કરીને ભાઈમાટે પ્રાર્થના કરે છે. કદાચ એટલે જ ચંદ્રને ચંદામામા કહેવાતું હશે. આજનાં દિવસે હું પણ મારા ભાઈઓને સપોટીવ રહેવા બદલ આભારી છું. 

થોડા નજીક થોડા દૂર રહીને સંબંધ મીઠા મધુરા રહે એ જ સમય અનુસાર

મહત્વ નું ભાઈબીજની શુભકામના અને પ્રાર્થના.

તમારી બહેન ધારા

Brothers, Thank u for being always there right from the beginning .. Times when no one stood by..u were there. Expect the same from me. 

દિવાળી ઈન્ડિયા બહાર..

Posted on Updated on

દિવાળીનાં દિવસો ચાલે છે ત્યારે જાત જાતનાં ફટાકડા, અને ફટાકડીઓ સોશ્યલ મિડિયામાં પણ શબ્દો થકી, ફોટોસ અને વિડિયોઝ થકી થઈ રહી છે. એવામાં,દિવાળીનાં કામોમાં વ્યસ્ત હું વચ્ચે વચ્ચે સોશ્યલ મિડિયાની બારી બહાર ડોકિયું કરી લઉં છું. એક બે મારી પોસ્ટ કે પીક્સ મૂકી આ તહેવારની ઉજવણીનાં  મેળાવડામાં જોડાઈ પણ જાવ છું. બધા પોતપોતાની રીતે મસ્ત છે મોજમાં છે. આ બધું જ જોઈને થોડું દિવાળીનું મીઠું મોં મલકાવી પણ લઉં છું.

ઈન્ડિયામાં કોઈ ઘરમાં અને કોઈ બહાર ફરવાનાં સ્થળે એમ બધા જ લોકો તહેવારોનું વેકેશન માણી રહ્યયા છે. પણ ઈન્ડિયા બહાર રહેતા અમે બધા કામકાજ કરતા કરતા ઉજવીશું. હા, રૂટીન કરતા જરા વધારે બીઝી થઈશું, થોડી દોડાદોડી પણ થશે,  પારંપરિક વસ્તુઓ ન મળવાથી એની ઉણપ પણ વર્તાશે, થોડી ઓછી રોશની, સાદું ડેકોરેશન અને અવાજ વગરનાં અને પ્રદુષણરહિત ફટાકડા ઓછા અવાજે હોહા વગરનાં વાતાવરણમાં ફોડીશું. મિઠાઈ,નાશ્તા અને જમણનો  બહાર પર્યાય ન હોવાથી હોમ મેઈડ જ માંણીશું,  ટાઈમ મેનેજમેન્ટમાં પણ ગડબડ થશે, અને આ બધું જ કોઈને પણ ફરિયાદ કર્યા વગર અમે અને અમારા છોકરાઓ  હોંશભેર કરીશું. આખરે તહેવાર આપડો છે, આજની દુનિયામાં ધણું બધું બજારમાં વહેંચાતું મળશે, પણ ખુશી અને ઉત્સાહ, ઉમંગ તો હોમ મેઈડ રહેશે ને?!

આપ સૌને દિવાળી પર્વની અને નવા વર્ષની શુભેચ્છા.

-ધારાભટ્ટ-યેવલે

Diwali snacks

Posted on Updated on

Pauva no chevdo Or Rice flakes chiva..A must-have Diwali homemade snack for my family. We all love it. 

પ્રેમથી ઉજવીએ તો?!

Posted on

સ્રીઓ તો હંમેશા પોતાના પતિ માટે દીર્ઘાયુ માંગતી જ રહી છે. ક્યારે સ્રીની સાથે સાથેપુરૂષ  પણ આવી જ પ્રાર્થના કરતો થશે?! અમુક છુટા છવાયા કિસ્સા જાણવા મળે છે..બાકી?! શું દીર્ઘઆયુ એ પતિ માટે જ હોય છે?!

આવા સુંદર તહેવારનાં સંયોગ સમયે આજનાં સંદર્ભે તો દીર્ઘાયુ કરતાં દીર્ઘ પ્રેમ અને પ્રેમ ભર્યા સંસારની પ્રાર્થના જરૂરી. આજનાં સમયમાં જ્યારે બન્ને પતિ પત્નિ એકમેકને સહાયક બને છે, એકલા ઘરપરિવાર ચલાવે છે, તનાવયુક્ત નોકરી કરે છે, એકલે હાથે છોકરાઓને સંભાળે છે ત્યારે એ લોકો જેટલું પણ સાથે રહે, તેટલું મનભરીને માણીને રહે પ્રેમથી રહે એવી મનોકામના કરવી જોઈએ. 

આજનાં દિવસે ઉપવાસ ન થાય તો કંઈ નહીં પણ જો બે દિલ સારો એવો સમય સાથે પસાર કરે તો પણ એ આર્શીવાદ સમાન જ હોય છે. સગાસંબંધી પ્રેમથી મળે તો પણ એ ગીફ્ટ સમાન જ છે. હવે ક્યાં યુધ્ધો થાય છે અને પતિએ લડવા જવું પડે છે?! પણ હા, રોજ જ પતિ કામ પર જાય છે અને રાત ઢળે પાછો આવે છે. સાથે સમય વિતાવવાનો કે જમવાનો પણ સમય ભાગ્યે જ મળે છે તો પછી સૌભાગ્ય સાથે પ્રેમ ભર્યોસમય પસાર કરવાનું ભાગ્ય સાંપડે એનાથી વિશેષ ભાગ્ય જ શું?!

એ જ ગીફ્ટ, એ જ કુમકુમ, એ જ ભગવાનની સાથે સાથની પૂજા, એજ મહેંદી, એ જ શણગાર, જ મિષ્ડાન, એ જ પ્રસાદ અને એજ પ્રેમમયદીર્ઘઆયુની કામના અને એ જ ભગવાનનાં સાચા આર્શીવાદ. 

-ધારાભટ્ટ-યેવલે

કરવાચોથ

Posted on

 ૐ

કરવાચોથનું મહા પ્રચલિત વ્રત

કરવાચોથવ્રત ક્યારે કરવું?

કરવાચોથનુંં વ્રત કૃૃષ્ણ પક્ષની ચતુર્થીએ(પૂનમ પછીનો ચોથો દિવસ) કરવામાંં આવે છે. સૌભાગ્યવતી સ્ત્રીઓ સૂર્યોદયથી લઈને ચંંદ્રોદય સુધી ર્નિજળા રહીને આ વ્રત કરે છે. કઠોર કહેવાતું આ વ્રત સ્ત્રીઓ પોતાના પતિની લાંંબી ઉમરની કામના, સંંતાનોનાંંસુખ, અને અખૂટ ધનસંંપત્તિનુંં વરદાન મેળવવા માટે કરે છે. આજ-કાલ તો ધણા પતિઓ પણ પોતાની પત્નિ માટે દિવસભર ઉપવાસી રહી તેની સાથે આ વ્રત કરે છે. કુંંવારી કન્યાઓ સારો પતિ પ્રાપ્ત કરવા કરે છે. થેંંક્સ ટુ  ટીવી સીરીઝ અને મુવિઝ કે આ વ્રતને રોમેન્ટિક અને ગ્લેમરસ બનાવીને ખૂબજ પ્રચલિત કર્યું. એવા રાજ્યો કે જ્યાં આ તહેવાર નહોતો ઉજવાતો ત્યાંં પણ સ્ત્રીઓ એ એને ઉજવવાનુંં શરુ કર્યુ છે. આ તહેવાર પંંજાબ, હરાયાણા, યુપી,બિહાર, રાજસ્થાન,અને ઉત્તરાંંચલ,વિગેરે નાંં ઉત્તર નાંં રાજ્યોમાંં ખૂબ જ શ્રધ્ધા સાથે વધારે પ્રમાણમાંં ઉજવાય છે. ઉત્તરી દરેક રાજ્ય માંં વેગવેગળા પ્રકારે એની પૂજાવિધિ અને પ્રથા છે, પણ, દિવસ એ એક જ  ર્નિધારિત છે. દેશ જ નહીં વિદેશમાંં પણ સ્ત્રીઓ આ વ્રતને ખૂબજ ઉત્સાહ સાથે ઉજવે છે. આ તહેવાર એટલો બધો પ્રચલિત થયો છે કે એ દિવસ દૂર નથી કે એને ટ્રેડિશનલ ઈન્ડિયન વેલેન્ટાઈન્સ ડે કે પછી “ટ્રેડિશનલ ઈન્ડિયન કરવા ડે” તરીકે ઉજવાય!!!

કયા દેવ ને પૂજવામાંં આવે છે?

કરવાચૌથ અને સંંકષ્ટી બન્ને એક જ દિવસે આવે છે. કરવાચૌથ કે કરક ચતુર્થી ની પૂજા એ માઁઁ પાર્વતી જેમને આપણે અખંંડ સૌભાગ્યવતી માનીએ છીએ એમના આર્શીવાદ મેળવવા માટે કરવામાંં આવે છે. એમની સાથે એમના પરિવારમાંં વિઘ્નહર્તા ગણેશજી,ભગવાનશિવ અને કાર્તિકેયજીની પણ પૂજા કરવામાંં આવે છે. માઁઁ ગૌરા અને ચૌથમાતા જેને માઁઁ પાર્વતીનાંં જ સ્વરૂપ માનવામાંં આવે છે, એમની પણ પૂજા કરવામાંં આવે છે. ધણાં લોકો કૃૃૃષ્ણની પણ પૂજા, માખણ,મિષ્રીનો પ્રસાદ અર્પીને કરે છે. કહે છે કૃષ્ણએ દ્રૌપદીને પાંડવોનાં દીર્ઘાયુ માટે કરવા કહેલું.

કરવાચોથ ને કરક ચતુર્થી પણ કહેવાય છે.

કરક અથવા કરવા, એટલે કે નાનો માટીનો ઘડો કે કળશ. એનું વ્રતમાંં ખૂબ મહત્વ છે. એનો ઉપયોગ ચંંદ્રને અર્ઘ્ય(જળ ચડાવવું) દેવા માટે કરવામાંં આવે છે. અને જેને વ્રત પત્યા પછી યોગ્ય પાત્રને દાનમાંં દઈ દેવામાંં આવે છે. 

આ વ્રત કેવી રીતે કરવું?

સૂર્યોદય પહેલા ઉઠીને બને તો બ્રહ્મ મુર્હતમાંં પોતાની સાસુ દ્રારા બનાવેલ દૂધ, કે કોઈ મીઠી વસ્તુને કે તમને ભાવતી કંંઈ પણ વાનગી આરોગવી. સાસુ પાસે ન હોય અને એકલા રહેતા હોય તો જાતે જ વાનગી બનાવી ને આરોગવી. સૂર્યોદય પછી વ્રત કરવાનાંં સંંકલ્પ સાથે દિવસભર ર્નિજળા રહી તો ઘણી સ્ત્રીઓ ૨-૩ વાર ચા પીને અને ફળ ખાઈને પણ કરે છે. દિવસ દરમ્યાન માઁઁપાર્વતી અને શીવજી નું ધ્યાન ધરવું. સાંંજે સૌથી પહેલા માઁઁ કરવાની પૂજા કરીને પછી એમના પરિવારની પૂજા કરવી. પોતાના પતિ અને પરિવાર માટે લાંંબીઆયુ,સુખ,શાંંતિ અને સંંપત્તિ માટેની પ્રાર્થના કરવી. કરવાચોથની કથા વાંંચવી અથવા સાંંભળવી. ચંંદ્રોદયની સાથે ચંંદ્રને અર્ઘ્ય અર્પણ કરી,નમન કરી, ચારણીમાંંથી ચંંદ્રનાંં દર્શન કરી,પ્રાર્થના કરી, પોતાના પતિનાં મુખને જોવું અને એમને પણ નમસ્કાર કરવા. આ પછી પતિનાં હસ્તે પાણી નો પહેલો ઘૂંંટડો અને અન્નનો પહેલો કોળિયો ગ્રહણ કરવો. આમ વ્રત તોડવું. પતિએ પ્રેમથી આપેલી ભેટ ને સ્વિકારવી. પિયરપક્ષનાંં સભ્યો પણ આ દિવસે ભોજન સમય થતા આવી સૌભાગ્યની વસ્તું તેમજ કપડા અને ઘરેણા પોતાની દિકરી કે બહેનને ભેટમાંં આપે છે.  ઘરનાંં વડિલોનાંં આર્શીવાદ મેળવી, પરિવારનાંં સભ્યો-મિત્રો સાથે સ્વાદીષ્ટ ભોજન પ્રસાદ લેવામાંં આવે છે. 

દિવસ દરમ્યાન સ્ત્રીઓ આ વ્રતને ખૂબ જ માણે છે, મહેંંદી લગાવી, સાથે મળી કથા-પૂજાકરવી, સાજ શ્રૃૃંંગાર કરવો અને અનેક જાતની મજાની પ્રવૃૃત્તિમાંં ભાગ લે છે. પહેલાનાંં જમાનામાંં આ વ્રતને એક અવસર તરીકે પણ લેવામાંં આવતો. ત્યારે એક ગામમાંં પિયર નહોતા,માટે ગામમાંં જ પાતાના વયની સ્ત્રીઓ અથવા મોટી બહેન સમાન મહિલાઓની સાથે સમય ગાળવા અને સુખદુખને વહેંંચવા નો અવસર મળતો અને નવા નિર્મળ સંંબંંધો પણ બંંધાતા. વત્તા પરિવારોમાંં મેળ મિલાપ,પતિ પ્રત્યેની વફાદારી અને લગ્નજીવનને મજબૂત કરવાનો અવસર પણ આ  વ્રત દ્વારા જ મળતો. ઘણાનાંં પતિઓ યુધ્ધપર કે પરદેશ ગયા હોય, કે કોઈ કારણસર પોતાનાથી દૂર હોય તો તેમના માટે રક્ષાની પ્રાર્થના અને લગ્નબંંધનને મજબૂત રાખવાની મંંગળકામનાનો સુઅવસર પણ આ વ્રત જ પ્રદાન કરતું અને આજ સુધી સ્રીઓને કરે છે એવી માન્યતા છે.. કહેવાય છે કે આ દિવસે વાતાવરણમાં ખૂબ ઊર્જા અને સકારક્તા જોવા મળે છે, માટે આ દિવસે કરેલું વ્રત અને પ્રાર્થના ખૂબ જ ફળદાયી નિવડે છે. સંંકટ થી મુક્તિ દેનારી સંંકષ્ટી અને માઁઁ ગૌરીનાંં વરદાનને પ્રાપ્ત કરાવતી, આ વિઘ્નહર્તા અને મહાદેવીનાંં આર્શીવાદરૂપી આ સંંકષ્ટી બધી સૌભાગ્યસ્ત્રીઓ, વ્રતકરવાવાળી સ્ત્રીઓ,વ્રતમાંં મદદરૂપ થવાવાળી અને વાળા બધાને ફળરૂપ હો એવી જ મનોકામના.

नમઃशिवायै शर्वाण्यै सौभाग्यं संतति शुभाम्। प्रयच्छ भक्तियुक्तानां नारीणां हरवल्लभे॥”

મતલબ: હે મહાદેવ એ તમામસ્ત્રીઓને જે આ વ્રતને કરે છે તેમને, અખંંડ સૌભાગ્યનાંં, ધન અને સંંતતિનાંં આર્શીવાદ પ્રદાન કર. 

-ધારાભટ્ટ-યેવલે